Każdy pracodawca dba, aby w swoim zespole mieć wykwalifikowanych pracowników. Podczas poszukiwania odpowiednich kandydatów, zwracają jednak uwagę nie tylko na doświadczenie i kompetencje, ale również na cechy charakteru. To właśnie one mogą finalnie zadecydować o zatrudnieniu.
O pozytywnych cechach można wspomnieć już w swoim CV, warto jednak uprzednio dowiedzieć się, jakie są obecnie najbardziej pożądane przez pracodawców i co właściwie oznaczają, gdyż już podczas spotkania rekrutacyjnego, pracodawca czy rekruter może starać się zweryfikować ich prawdziwość.
Jakie więc cechy podkreślić w swoich dokumentach, w przypadku starania się o pracę? Pomoże Wam w tym poniższa lista cech idealnego pracownika.
Co wyróżnia idealnego pracownika?
Są to przede wszystkim:
Zaangażowanie i pozytywne nastawienie
Każdy pracodawca ceni pracownika, który jest w pełni zaangażowany w to, co robi. Idąc na spotkanie rekrutacyjne pokaż, że jesteś osobą zaangażowaną poprzez tworzenie profesjonalnego CV oraz przygotowując się do rozmowy kwalifikacyjnej (pomoże Ci w tym artykuł o najczęściej zadawanych pytaniach na rozmowie kwalifikacyjnej: 5 pytań, które prawdopodobnie padną podczas rozmowy rekrutacyjnej)
Dobra organizacja czasu pracy
Stała się ona szczególnie ważna – kluczowa nie tylko dla pracodawców, ale również dla pracowników – kiedy na rynku pracy zawitała niezwykle często wymagana wielozadaniowość. Osoby, które potrafią spriorytetyzować i rozplanować sobie zadania tak, aby ich wykonanie nie sprawiało im problemu i nie zajmowało zbyt dużo czasu, są najbardziej pożądanymi kandydatami.
Chęć nauki
Aby móc podążać za nowymi technologiami i coraz różniejszymi modelami pracy, ciągły rozwój stał się w obecnych czasach koniecznością, dlatego chęć nauki jest dominującą cechą na obecnym runku pracy. Kiedy opanujesz jakąś umiejętność, nie osiadaj na laurach – podejmuj kolejne kroki, aby stawać się coraz lepszym, w tym, co robisz.
Inicjatywa i samodzielność
Podejmując inicjatywę i wykazując się samodzielnością w działaniu, pokazujesz, że potrafisz myśleć nieszablonowo. Jest to bardzo ważna cecha dobrego pracownika.
Uczciwość
Świadczy o niej między innymi dotrzymywanie słowa, wywiązywanie się ze swoich obowiązków, jak również niedziałanie na szkodę pracodawcy.
Lojalność
Każdy pracodawca oczekuje od swoich pracowników lojalności. Lojalny pracownik jest wizytówką całej organizacji. Mówi dobrze o pracownikach i szefostwu oraz godnie reprezentuje firmę na zewnątrz.
Elastyczność
Ciągłym postępom, wymienionym powyżej nowym technologiom i ulepszeniom towarzyszy wiele zmian, dlatego cenieni są pracownicy, którzy potrafią się do nich dostosować.
Asertywność
Czyli umiejętność wyrażania własnego zdania, nie raniąc przy tym uczuć rozmówcy, co pomaga w budowaniu szczerych relacji ze współpracownikami i ułatwia rozwiązywanie ewentualnych sytuacji konfliktowych.
Pewność siebie
Pracownik powinien znać swoją wartość oraz mówić otwarcie o zaletach i osiągnięciach. Oczywiście bez popadania w skrajność i zbytniego przechwalania się.
Przed zamieszczeniem powyższych cech charakteru w swoim CV, zastanów się, czy faktycznie je posiadasz oraz jak możesz to udowodnić na rozmowie rekrutacyjnej.
Kluczowe cechy dobrego pracownika
Jakie cechy dobrego pracownika mają kluczowe znaczenie w kontekście wykonywanej pracy? Musimy pamiętać, że wszystko zależy od stanowiska pracy, ale dobry pracownik powinien charakteryzować się odpowiedzialnością za powierzone obowiązki, sumiennością, elastycznością, czyli adaptacją do zmieniających się warunków i wymagań, komunikatywnością, pracowitością, wychodzeniem z inicjatywą, powinien mieć zdolności przywódcze bądź zdolność do pracy w zespole. Pracodawcy szukają osób, które są empatyczne, cechuje ich dobra organizacja pracy, odporność na stres, uczciwość, czy szeroko pojęta kreatywność.
Wyżej wymienione cechy osobowości są jedynie drogowskazem. Bardzo często wybierając spośród cech dobrego pracownika, zapominamy o tym, że istnieją negatywne cechy charakteru. Co gorsza, proces rekrutacji może się zamienić w poszukiwania osoby nieskazitelnej lub wręcz perfekcyjnej. Nie o to przecież w tym chodzi.
Charakterystyka idealnego pracownika – co liczy się dla pracodawcy?
Najważniejsze cechy dobrego pracownika mogą się różnić w zależności od specyfiki branż lub firmy, która przeprowadza rekrutację stałą. Istnieją jednak pewnie uniwersalne cechy, które są bardzo cenione przez pracodawców. Do najważniejszych cech dobrego pracownika należą:
- Profesjonalizm – każdy szef ceni sobie pracownika, który dba o szczegóły, dotrzymuje swoich zobowiązań oraz zachowuje się nienagannie w miejscu pracy.
- Kompetencje – umiejętność pracy w konkretnej branży jest niezbędne, aby pracownik mógł radzić sobie z powierzanymi obowiązkami. Istotna jest także umiejętność uczenia.
- Umiejętność rozwiązywania problemów – analityczne myślenie umożliwia rozwiązywanie złożonych problemów i ma duże znaczenie. Zwłaszcza w pracy, gdzie pracownik bierze na siebie pełną odpowiedzialność.
- Komunikacja – bez jasnej komunikacji niemożliwa jest współpraca na linii pracownik-szef, czy pracownik-pracownik. Umiejętność pracy zespołowej to także słuchanie innych i swobodne wyrażanie swoich opinii i pomysłów.
- Praca zespołowa – pracodawcy poszukują pracowników, którzy świetnie odnajdują się w pracy z innymi ludźmi. Budowanie relacji, wspieranie członków zespołu oraz płynny przepływ informacji jest istotny dla rozwoju firmy.
- Umiejętność radzenia ze stresem – w dzisiejszych czasach cechy dobrego pracownika to za mało. Pracodawcom zależy na osobach, które potrafią działać pod dużym stresem, który nie rzutuje na obniżenie produktywności.
- Zarządzanie czasem – umiejętność gospodarowania czasem jest kluczowa w realizacji celów.
Komunikatywność – dlaczego jest tak ważna dla pracodawców?
Pracodawcy coraz częściej zwracają uwagę na umiejętności miękkie, a w tym umiejętności interpersonalne, takie jak komunikatywność. Dobry przepływ informacji wpływa na efektywność pracy w firmie oraz buduje dobre relacje wewnątrz zespołu.
Dobra komunikacja zwiększa efektywność pracy, ale poprawia też współpracę zespołową, która jest istotna w kontekście realizacji projektów i codziennych zadań. Szeroko pojęta rozmowa jest także ważna w aspekcie zarządzania konfliktami.
Codzienna rozmowa, ale i odpowiedni coaching powoduje, że pracownicy pracują z pełnym zaangażowaniem. Co istotne,dobrze poinformowany pracownik, wie jakie cele stawia przed nim pracodawca i co jest najważniejsze dla firmy.
Komunikatywność to również nieodłączny element obsługi klienta. Lepszy kontakt z klientem przekłada się na lepszą sprzedaż i budowanie długotrwałych relacji.
Sprawna komunikacja umożliwia efektywne udzielanie i odbieranie feedbacku, zarządzanie zmianami wewnątrz firmy oraz budowaniu wizerunku firmy. Pracownik, który dobrze komunikuje się zarówno wewnątrz przedsiębiorstwa, jak i na zewnątrz stanowi wizytówkę dla organizacji, w której na co dzień pracuje.
Proaktywność i inicjatywa – jak zdobyć uznanie pracodawcy?
Nowoczesne środowiska pracy wymagają proaktywności i wychodzenia z inicjatywą. Jest to najprostsza droga do tego, aby wyróżnić się jako pracownik i zdobyć uznanie w oczach szefa.
Osoby, które cechują się samodzielnością, przyczyniają się do rozwoju firmy. Proaktywny pracownik nie czeka na polecenia, czy szczegółowe instrukcje, a sam przechodzi do działań, proponuje wprowadzenie zmian i angażuje się w dodatkowe projekty.
Jak zdobyć uznanie pracodawcy? Ważne jest, aby rozumieć cele i wyzwania firmy. Dobrze jest też proponować konkretne rozwiązania i odważnie komunikować swoje pomysły. Jako pracownik musisz być otwarty na naukę, rozwój osobisty i zdobywanie umiejętności dostosowanych do zmieniających się warunków pracy.
Pamiętaj też, aby budować pozytywne i uczciwe relacje z kolegami z pracy. Nie bój się zaoferować pomoc, jeżeli wiesz, jak szybciej rozwiązać problem lub usprawnić pracę.
Proaktywność i inicjatywa to nie tylko szansa na szybki awans. Dzięki aktywności przyczynisz się do sukcesu firmy, podkreślając przy tym własne zaangażowanie i profesjonalizm.
Umiejętność rozwiązywania problemów jako cenna cecha pracownika
Dlaczego umiejętność rozwiązywania problemów jest tak bardzo ważna?
Przede wszystkim wpływa na efektywność i produktywność. Pracownik, który dobrze diagnozuje problemy, efektywnie przechodzi z jednego problemu do drugiego, co powoduje, że projekty nie tkwią w martwym punkcie.
Szybkie rozwiązywanie problemów minimalizuje koszty i przestoje, które mogą wynikać z opóźnień, czy błędów pracowników. Dlatego właśnie pracodawcy cenią osoby umiejące szybko diagnozować i eliminować problem.
Umiejętność rozwiązywania problemów potrafi budować zaufanie i wiarygodność wśród zespołu, ale też wśród potencjalnych klientów. Taka umiejętność jest często postrzegana jako bycie kompetentnym i profesjonalnym.
Sprawne rozwiązywanie problemów jest również przydatne podczas obsługi klienta. Pracownik, który skutecznie i szybko odpowiada na problemy i potrzeby klienta, buduje z nim więź, która może przynieść wymierne korzyści w przyszłości.
Rozwiązywanie problemów jest związane stricte z analitycznym myśleniem. Osoba umiejąca dobrze analizować problemu i znajdować rozwiązania, często wykazuje się również innymi cennymi umiejętnościami analitycznymi, którą są bardzo przydatne w innych aspektach pracy. Zwłaszcza gdy w grę wchodzi rekrutacja kadr IT.
Wiele gałęzi gospodarki charakteryzuje się sezonowością. Przychody i możliwość ich osiągania rozkładają się w ciągu roku bardzo nierówno. Wystarczy wspomnieć o turystyce, branży remontowej czy rolnictwie. Taki stan rzeczy sprawia, że w niektórych miesiącach roku w przedsiębiorstwach potrzeba rąk do pracy, podczas gdy w innych w biznesie panuje zastój i utrzymywanie etatów jest nieopłacalne.
W tak działających w branżach od lat ogromną rolę odgrywają pracownicy sezonowi zatrudniani wtedy, gdy są niezbędni. Na polskim rynku coraz częściej są to pracownicy pochodzący z zagranicy i zatrudniani z pomocą agencji zgodnie z tym, co mówi ustawa o pracy tymczasowej. Na czym dokładnie polega praca sezonowa? Jakie przynosi korzyści? Dlaczego przedsiębiorstwom opłaca się zatrudniać w niej osoby pochodzące z zagranicy?
Założenia pracy sezonowej
Za pracę sezonową najczęściej uważa się stosunek pracy trwający nie dłużej niż 9 miesięcy. Pracownicy sezonowi pojawiają się przede wszystkim w branżach, w których zapotrzebowanie na pracę jest zmienne w skali roku. Do takich branż należą między innymi:
- turystyka,
- rolnictwo,
- branża budowlana,
- hotelarstwo,
- gastronomia.
Ponadto pracownicy sezonowi bywają zatrudniani na zastępstwo, gdy z jakiegoś powodu, na przykład urlopu macierzyńskiego, etat pozostaje tymczasowo nieobsadzony. Współpraca z pracownikami sezonowymi może odbywać się na rozmaitych zasadach.
Często chodzi o umowę o pracę na czas określony – dopóki dane stanowisko jest potrzebne lub osoba wcześniej go zajmująca nie wróci do pracy. Zwykle pracownik sezonowy dostaje w takiej sytuacji identyczne warunki finansowe i pozostałe warunki zatrudnienia, jak osoba którą zastępuje. Jedyna różnica polega na tym, że umowa zostaje podpisana na czas określony.
Praca tymczasowa może również odbywać się na podstawie umów cywilnoprawnych. Często dzieje się tak w przypadku krótkich stosunków pracy, na przykład w gastronomii działającej w popularnych destynacjach turystycznych, gdzie zapotrzebowanie istnieje przez około 3 miesiące, albo w rolnictwie w trakcie zbiorów. Kolejnym rozwiązaniem jest skorzystanie z usług agencji pracy tymczasowej, która jest w stanie natychmiast dostarczyć pracowników o odpowiednich kompetencjach.
Pracownicy sezonowi – korzyści
Praca sezonowa przynosi przedsiębiorstwom ogromne korzyści. Przedsiębiorstwo oszczędza mnóstwo pieniędzy, ponieważ nie musi utrzymywać zbędnych etatów przez cały rok. Daje to wyższy poziom elastyczności finansowej. Pracownicy sezonowi zazwyczaj nie oczekują stabilnego zatrudnienia – zależy im na uczciwym zarobku i są w stanie zaakceptować umowy cywilnoprawne.
Kolejna korzyść polega na elastyczności zatrudnienia – nie we wszystkich branżach można z dużym wyprzedzeniem przewidzieć zapotrzebowanie na pracowników tymczasowych – bywa ono zależne choćby od pogody. Na szczęściepracowników tymczasowych można zrekrutować w ekspresowym tempie.
Rekrutacja pracowników z zagranicy do pracy sezonowej
Polski rynek pracy przeszedł w ostatnich latach ogromne zmiany. Stosunkowo niski poziom bezrobocia sprawia, że obecnie nieco trudniej znaleźć odpowiednich pracowników sezonowych. Znaczna część Polaków może pochwalić się stabilnym zatrudnieniem na etacie, dlatego tymczasowe stosunki pracy nie są dla nich szczególnie atrakcyjne, podobnie jak wynagrodzenia. Jednak powstałą na rynku lukę doskonale wypełnia rekrutacja pracowników z zagranicy – przede wszystkim ze wschodu – Ukrainy, Białorusi, Armenii czy Gruzji, ale również z Azji.
Pracownicy sezonowi z zagranicy świetnie odgrywają swoją rolę w kilku powodów. Bardzo często przyjazd do Polski ma dla nich charakter ściśle zarobkowy. Po wykonaniu swoich obowiązków planują powrót do kraju. W ten sposób są mocno zmotywowani do pracy i chętni do brania nadgodzin, jeśli zachodzi taka potrzeba. Wynagrodzenia oferowane w Polsce są dla nich atrakcyjne w porównaniu do lokalnych. Co ważne, w tej grupie nie brakuje osób o różnych kwalifikacjach i profilu zawodowym. Z łatwością można znaleźć pracowników fizycznych, magazynowych, ale również specjalistów. Jedyną barierą dla zatrudniania pracowników z zagranicy do prac sezonowych bywa biurokracja. Chociaż nie ma zbyt wielu przeszkód prawnych, formalności związane z zatrudnieniem pracownika z zagranicy mogą potrwać nawet miesiąc.
Pracownicy sezonowi przy wsparciu agencji pracy tymczasowej
Dlatego bardzo wiele przedsiębiorstw zatrudniając pracowników sezonowych, korzysta z pomocy agencji pracy tymczasowej. Takie rozwiązanie ma ogromne zalety, do których należą:
- brak konieczności prowadzenia rekrutacji – dzięki temu pracownicy są dostępni szybciej, bo rekrutacja stoi po stronie agencji, która dysponuje bazą pracowników,
- brak konieczności tworzenia nowych etatów – w ten sposób przedsiębiorstwo oszczędza,
- szeroka baza kandydatów o zróżnicowanych kwalifikacjach – dzięki agencjom łatwo można znaleźć odpowiednich pracowników,
- brak obsługi kadrowo-płacowej – tym obszarem całkowicie zajmuje się agencja,
- dodatkowe koszty – zatrudnienie pracowników z agencji pracy tymczasowej wchodzi w skład kosztów przedsiębiorstwa, co redukuje opodatkowanie,
- pełna obsługa pracowników po stronie agencji – przedsiębiorstwo nie musi martwić się o zakwaterowanie, transport i ubezpieczenie pracowników tymczasowych.
Pracownicy sezonowi są niezbędni w wielu branżach. Przedsiębiorstwa korzystają z nich również stając u progu większych projektów przy ograniczonych własnych mocach przerobowych. Dzięki agencjom pracy tymczasowej rozwiązanie jest bardzo elastyczne i działa doskonale.
Czym jest praca sezonowa?
Praca sezonowa to nic innego jak rodzaj zatrudnianiu pracowników tymczasowych, w czasie trwania konkretnych pór roku. Pracownicy sezonowi są zatrudnieni na krótki okres, najczęściej kilka tygodniu lub miesięcy. Ich zadaniem jest dostarczenie pomocy w okresie największego zapotrzebowania na pracę. W przypadku pracy sezonowej najpowszechniejszymi branżami są:
- rolnictwo (zbiory owoców, warzyw, prace polowe),
- turystyka (praca w hotelach, restauracjach, parkach rozrywki),
- handel (pomoc w okresach świątecznych, takich jak Boże Narodzenie czy Wielkanoc),
- budownictwo (praca na budowie, związana z odpowiednimi warunkami atmosferycznymi).
Praca sezonowa a umowa – rodzaje umów i rodzaje zatrudnienia
Praca sezonowa może być wykonywana na podstawie różnych umów, a jej wybór zależy głównie od potrzeb pracodawcy, rodzaju wykonywania pracy oraz przepisów prawa pracy. Duża większość pracy sezonowej odbywa się na zasadach pracy na czas określony, umowy zlecenia, umowy o dzieło, czy umowy na czas tymczasowy.
Wszystko więc zależy od rodzaju umowy. Dobrze jednak wiedzieć, na czym polega każda z tych umów. Czas więc przejść do ich charakterystyki i odpowiedzieć sobie na pytanie: z jakiej umowy o pracę warto skorzystać?
- Umowa na czas określony – najczęściej stosowana jest w przypadku pracy sezonowej. Pracodawca zatrudnia pracownika sezonowego na czas określony, który najczęściej jest momentem wzmożonego zapotrzebowania. Pracownik zatrudniony na taką umowę jest chroniony przez kodeks pracy. Ponadto ma prawo do urlopu, wynagrodzenia z pracę i ochrony w zakresie BHP. Co ważne, pracodawca może zerwać umowę przed upływem czasu, lecz musi dostarczyć wcześniej wypowiedzenie umowy.
- Umowa zlecenie – jest to umowa cywilnoprawna, która swoją popularność zawdzięcza temu, że jest bardziej elastyczna niż umowa o pracę. Bardzo często jest wykorzystywana w pracach sezonowych, zwłaszcza gdy pracodawca nie chce się wiązać stałą umową. Umowa zlecenie nie gwarantuje takich samych praw jak umowa o pracę. Pracownik nie ma prawa do urlopu wypoczynkowego. Od pracodawcy wymaga się jednak, aby ten odprowadzał składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne.
- Umowa o dzieło – jest to kolejna umowa cywilnoprawna. Różni się tym, że jest ukierunkowana na wykonanie konkretnego dzieła, np. remontu. W sytuacji zatrudniania pracownika na ten rodzaj umowy, wykonawca (pracownik) zobowiązuje się do wykonania dzieła, a zamawiający (pracodawca) do zapłacenia wynagrodzenia. W tego typu umowie ważne jest wskazanie wyznaczonego terminu do ukończenia dzieła.
Główne branże oferujące pracę sezonową
Praca sezonowa cieszy się największą popularnością w branżach, w których zapotrzebowanie na dodatkowe ręce do pracy wzrasta w różnych porach roku. Dlatego też znalezienie pracy sezonowej nie jest trudne, a bardzo często branże wynajmują agencję pracy tymczasowej, aby te dostarczyły im dodatkowych pracowników.
Jakie branże szukają pracowników sezonowych w celu wykonywania pracy w okresie dużego zapotrzebowania? Należą do nich:
- rolnictwo – pracownicy zatrudniani są w charakterze sezonowym, podczas zbiorów owoców oraz warzyw. Gospodarstwo rolne potrzebuje wsparcia w pielęgnacji roślin, przycinaniu drzew oraz i innych pracach związanych z uprawą roślin w sezonie.
- turystyka i hotelarstwo – zostając pracownikiem sezonowym w branży turystycznej możesz pracować jako recepcjonista, kelner, barman, czy pomocnik kuchenny. Głównie mówimy tu o miejscowościach położonych nad morzem lub w górach.
- handel – pracę tymczasową można wykonywać w handlu. Najczęściej są to prace związane ze sprzedażą w okresie świątecznym, praca przy obsłudze klienta, czy inwentaryzacje i reorganizacja towarów.
- rozrywka – obejmuje to pomoc przy organizacji festiwali, koncertów oraz innych imprez masowych. Jest to także obsługa atrakcji, sprzedaż biletów, czy utrzymywanie porządku w parkach rozrywki i wesołych miasteczkach, które największą popularnością cieszą się w sezonie wiosenno-letnim.
Praca sezonowa oferuje różnorodność. Taka praca i sezonowa umowa jest zwłaszcza atrakcyjna dla osób szukających krótkoterminowej pracy, czyli młodzieży, studentów i osób chcących dorobić.
Praca sezonowa za granicą – możliwości i wymagania
Pracą sezonową za granicą interesuje się w głównej mierze młodzież, studenci oraz osoby szukające dodatkowego dochodu. Taka forma zatrudnienia oferuje oczywiście większe wynagrodzenie, aniżeli w Polsce. Dodatkowo jest to szansa na zdobycie doświadczenia zawodowego, możliwość poznania innych kultur i nauki języka podczas codziennych rozmów.
Do najpopularniejszych krajów należą: Niemcy, Holandia, Norwegia, Wielka Brytania, Hiszpania i Włochy. Przekrój wykonywanych prac jest naprawdę duży. Od zbiorów owoców, opieką nad osobami starszymi, po pracę w ogrodnictwie, połowie ryb, turystyce, rozrywce oraz rolnictwie.
Zatrudnienie pracownika spoza granic wiąże się jednak z listą wymagań, które pracownik musi spełnić. Są to między innymi legalne zatrudnienie, z którym wiąże się posiadaniu paszportu, dowodu osobistego, a w niektórych krajach – wizy pracowniczej.
Przed rozpoczęciem pracy pracodawca powinien dostarczyć także pisemną umowę. Na podstawie umowy określony zostanie okres zatrudnienia, warunki zatrudnienia, godziny pracy i inne ważne informacje.
Ważne jest też, aby posiadać ubezpieczenie zdrowotne. Osoby wyjeżdżające do krajów UE mogą korzystać z Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego. Jednakże w niektórych przypadkach zaleca się kupno dodatkowego ubezpieczenia na wypadek choroby lub wypadku.
Nie możemy nie wspomnieć o znajomości języka, która jest naprawdę ważna. W wielu przypadkach będzie to znajomość lokalnego języka na poziomie podstawowym.
W pierwszej połowie 2024 roku sprzedaż pozostała najpopularniejszą specjalizacją na rynku pracy, podobnie jak rok wcześniej. Zmiany jednak widać gdzie indziej: sektor IT ograniczył rekrutacje – oferty w tej dziedzinie stanowiły 9% wszystkich ofert na Pracuj.pl, w porównaniu do 13% z pierwszego półrocza 2023 roku.
Największy wzrost zanotowała praca fizyczna, stanowiąc 16% wszystkich ogłoszeń na wspomnianym wyżej portalu. Wpływ na to miało również budownictwo, które dzięki rosnącej liczbie inwestycji nadal się rozwija. Obsługa klienta uplasowała się na czwartym miejscu – z 7% ogłoszeń, a obszar finansów stanowił 6% wszystkich ofert.
Analiza branż z największą liczbą ofert pracy wykazała, że sprzedaż B2C, czyli handel detaliczny, stała się najaktywniejszą branżą, wyprzedzając finanse i bankowość. Udział firm z produkcji FMCG oraz budownictwa/inżynierii pozostał na podobnym poziomie jak rok wcześniej. Wzrosła aktywność sektora handlu hurtowego B2B.
W serwisie Pracuj.pl zanotowano wzrost aktywności kandydatów – liczba kliknięć w przycisk „Aplikuj” wzrosła o 18% w porównaniu do pierwszego półrocza 2023 roku. Pod względem najpopularniejszych ofert, kandydaci najczęściej aplikowali na stanowiska związane ze sprzedażą (16%), administracją biurową (15%), pracą fizyczną (10%), obsługą klienta (9%) i IT (9%). Model pracy zdalnej zaczyna tracić na popularności, podczas gdy liczba ofert pracy stacjonarnej rośnie. Większość respondentów preferuje model hybrydowy, łączący pracę zdalną i stacjonarną. Praca stacjonarna jest preferowana przez 35% respondentów, a praca całkowicie zdalna przez 16%.
Oferty skierowane do młodych pracowników stanowiły 15% wszystkich ogłoszeń na Pracuj.pl, a 62% młodych ludzi wierzy, że znajdą pracę dopasowaną do ich oczekiwań. Generacja Z jest otwarta na zmiany i różnorodne doświadczenia zawodowe, a 58% z nich spodziewa się, że w swojej karierze zmieni pracę co najmniej kilka razy.
Żródło: raport Rynek Pracy Specjalistów
W dniu 12 czerwca 2024 r. ogłoszono ustawę „Aktywny Rodzic”, która wprowadza trzy nowe świadczenia dla rodziców małych dzieci, mające na celu wspieranie aktywności zawodowej i wychowania dzieci.
Wnioski o nowe świadczenia będzie można składać do ZUS od 1 października 2024 r.
Ustawa wprowadza następujące świadczenia:
1. „Aktywni rodzice w pracy” – skierowane do rodziców pracujących zawodowo, posiadających dzieci w wieku od 12 do 35 miesięcy. Świadczenie wynosi 1500 zł miesięcznie przez 24 miesiące, a dla dzieci z orzeczeniem o niepełnosprawności 1900 zł miesięcznie.
2. „Aktywnie w żłobku” – zastępuje obecne dofinansowanie opłaty za pobyt dziecka w żłobku, klubie dziecięcym lub u dziennego opiekuna. Świadczenie przysługuje w wysokości do 1500 zł miesięcznie na dziecko, a dla dzieci niepełnosprawnych do 1900 zł, jednak nie więcej niż wysokość opłaty ponoszonej przez rodziców. Wprowadzono także górną granicę opłat żłobkowych wynoszącą 2200 zł miesięcznie, której przekroczenie wyklucza daną instytucję z programu.
3. „Aktywnie w domu” – zastępuje rodzinny kapitał opiekuńczy, przyznawany na każde dziecko w wieku od 12 do 35 miesięcy w wysokości 500 zł miesięcznie przez 24 miesiące. Jest to wsparcie dla rodziców nieaktywnych zawodowo lub tych, których dzieci nie uczęszczają do instytucji opieki.
Rodzice mogą wybrać jedno z trzech świadczeń na to samo dziecko na dany miesiąc oraz zmieniać formę wsparcia w zależności od potrzeb. Ustawa wprowadza również zmiany w ustawie z 2011 r. o opiece nad dziećmi do lat 3, zwiększając dostępność i jakość usług w tych instytucjach.
Program będzie realizowany przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych od 1 października 2024 r.
Źródło: https://www.gov.pl/web/rodzina/aktywny-rodzic
Polski rząd rozważa wprowadzenie rewolucyjnych zmian w wymiarze czasu pracy, mających na celu poprawę jakości życia pracowników oraz zwiększenie efektywności pracy. Wśród rozważanych opcji znajduje się skrócenie tygodnia pracy do czterech dni lub wprowadzenie siedmiogodzinnego dnia pracy. Resort pracy i polityki społecznej zadeklarował, że jeszcze w trakcie trwania obecnej kadencji rządu wprowadzi istotne zmiany w tej kwestii.
Propozycje, które są obecnie brane pod uwagę, obejmują także wydłużenie urlopu wypoczynkowego do 35 dni oraz wprowadzenie 35-godzinnego tygodnia pracy. Planowane skrócenie miałoby odbywać się stopniowo – początkowo poprzez zmniejszenie wymiaru o 2 godziny, a następnie o 5 godzin.
Nie czekając na ostateczne decyzje rządu w sprawie skrócenia tygodnia pracy, dwa samorządy — Leszno i Włocławek — już wprowadziły taką zmianę. W Urzędzie Miasta Leszna urzędnicy od kilku tygodni pracują po 7 godzin dziennie, a efekty testów przynoszą pozytywne rezultaty. Zainteresowani twierdzą, że pracują krócej, ale efektywniej. We Włocławku natomiast czas pracy ulegnie skróceniu od 1 września.
Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej nie wyklucza żadnego z dwóch scenariuszy – zarówno czterodniowy tydzień pracy, jak i siedmiogodzinny dzień pracy są przedmiotem intensywnych analiz i dyskusji. Pytanie o ostateczny wybór pozostaje otwarte, jednakże resort podkreśla, że zmiany są nieuniknione.
Badania wskazują, że Polacy należą do czołówki najbardziej przepracowanych nacji w Europie. Wprowadzenie nowych regulacji mogłoby nie tylko poprawić zdrowie i samopoczucie pracowników, ale również przynieść korzyści ekonomiczne poprzez zwiększenie produktywności oraz lepsze wykorzystanie czasu wolnego.
Rząd RP jest zdeterminowany, aby podjąć kroki w kierunku poprawy warunków pracy i jest otwarty na dialog społeczny w tej sprawie. Więcej szczegółów na temat planowanych zmian zostanie przedstawionych w najbliższych miesiącach.
Dodatkowe źródło: https://leasing.jellydev2.pl/blog/polacy-maja-pracowac-krocej-tylko-czy-to-sie-nam-oplaci
Krótszy tydzień lub dzień pracy to już tylko kwestia czasu? Ostatnie zapowiedzi rządu budzą skrajne emocje w społeczeństwie i środowisku biznesowym. Eksperci rynku pracy podchodzą jednak do tematu z dystansem. Uważają, że tak rewolucyjne zmiany nie mogą zostać wprowadzone z dnia na dzień, bo nasza gospodarka jeszcze do nich nie dojrzała. Jednocześnie przestrzegają przed rozwojem szarej strefy i potencjalnym lawinowym wzrostem cen produktów oraz usług.
Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej zadeklarowało, że jeszcze w trakcie trwania obecnej kadencji rządu wprowadzi rewolucyjne zmiany w wymiarze czasu pracy. Rozważane są dwa scenariusze: ustanowienie czterodniowego tygodnia pracy lub skrócenie dniówek o godzinę. Jak argumentuje szefowa resortu, Polacy są jednym z najbardziej przepracowanych narodów w Europie, a przemęczenie i wypalenie zawodowe obniżają naszą produktywność. Jednak zdaniem ekspertów tak radykalne zmiany w Kodeksie Pracy wymagają licznych analiz i oceny skutków wprowadzenia nowych regulacji, a zwłaszcza nieprzeprowadzonych dotąd konsultacji z przedstawicielami organizacji zrzeszających pracowników i pracodawców. Ci ostatni podchodzą do tematu sceptycznie, obawiając się przede wszystkim wzrostu kosztów zatrudnienia. Wątpliwości jest jednak znacznie więcej.
– Zmiany są potrzebne, bo napędzają gospodarkę i przyspieszają innowacje. Jednak wszystkie zmiany, a zwłaszcza tak rewolucyjne, muszą być dobrze policzone i poprzedzone dogłębną analizą. Nie powinny być wprowadzane z dnia na dzień, jedną ustawą – mówi Andżelika Majewska, wiceprezes agencji zatrudnienia LeasingTeam Group. – Obawiam się, że możemy nie być jeszcze gotowi na tak odważne posunięcia. Nie zapominajmy, że żyjemy w czasach, w których to praca stała się „towarem” deficytowym. Już od dłuższego czasu brakuje pracowników blue collars, niezbędnych do zapewnienia ciągłości produkcji czy dostaw. Wprowadzenie czterodniowego tygodnia pracy dla wszystkich mocno uderzyłoby więc chociażby w branżę przemysłową czy TSL, ale też pozostałe sektory gospodarki, gdzie praca musi być wykonywana przez siedem dni w tygodniu – wylicza Andżelika Majewska.
Nie da się ukryć, że zapowiadane zmiany w Kodeksie Pracy dla wielu branż wiążą się z koniecznością zatrudnienia nowych pracowników lub wypłaty nadgodzin, a tym samym z większymi kosztami zatrudnienia. Naturalną konsekwencją tego będzie wzrost cen produktów oraz usług, czyli zapłacimy za to wszyscy. Zdaniem ekspertów krótszy czas pracy spowoduje też perturbacje kadrowe w tak ważnych dla nas obszarach, jak służba zdrowia, edukacja, czy transport publiczny.
Czy w ogóle potrafimy pracować mniej?
Krótszy tydzień pracy nie jest pomysłem nowym. Różne modele zmiany wymiaru czasu pracy zastosowane zostały już np. w Belgii, Norwegii, Niemczech czy Wielkiej Brytanii. Niekoniecznie mają jednak szansę sprawdzić się w naszym kraju. Polska gospodarka wciąż goni zachodnich sąsiadów, jednak przedsiębiorcy, szczególnie w małych i średnich firmach, już od kilku lat muszą mierzyć się z licznymi przeciwnościami takimi jak pandemia, wojna w Ukrainie, czy stale rosnące koszty energii i utrzymania pracowników. Szansą na złagodzenie gospodarczych skutków skrócenia czasu pracy jest rozwój nowych technologii czy inwestycje w automatyzację procesów, co ma pozwolić na całkowite lub częściowe zastąpienie czynnika ludzkiego. Jednak nie są to rozwiązania odpowiednie dla każdego sektora gospodarki. Nie mniej ważne będzie więc utrzymanie u dotychczasowych pracowników odpowiedniej produktywności i niedopuszczenie do sytuacji, kiedy ich jakość pracy spada, ponieważ mają mniej czasu na wykonanie tych samych obowiązków.
– Dbanie o work-life balance i dobrostan pracowników powinno być priorytetem, a skrócenie czasu pracy z pewnością mogłoby się do tego przyczynić. Jednak czy taka zmiana faktycznie spowoduje, że Polacy będą mniej przepracowani? W pierwszej kolejności powinniśmy wypracować metody i narzędzia do mierzenia efektywności pracy oraz rozwiązania prawne, które pozwolą uniknąć nadużyć. W obliczu cały czas rosnących kosztów życia nie trudno wyobrazić sobie sytuację, w której pracownik zyskany czas wolny wypełnia pracą w innym miejscu. Niewykluczone, że „na czarno”, bo coraz więcej firm nie będzie w stanie udźwignąć jeszcze wyższych kosztów zatrudnienia – zastanawia się Andżelika Majewska.
Jak podało Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, obecnie prowadzone są analizy, który system skrócenia czasu pracy byłby najkorzystniejszy zarówno dla pracowników, jak i pracodawców. Prace nad zmianą przepisów mają zostać poprzedzone rozmowami z partnerami społecznymi, w tym przedstawicielami grup pracodawców.
Legalność pobytu obywateli Ukrainy w Polsce ma zostać przedłużona do 30 września 2025 roku. Jednak zdaniem ekspertów to za mało, aby powstrzymać odpływ pracowników z naszego kraju i trwale zabezpieczyć zasoby ludzkie. Polska gospodarka potrzebuje migrantów z odległych rejonów świata, a Polacy muszą się oswoić z tym, że nasze społeczeństwo stanie się jeszcze bardziej wielokulturowe.
30 kwietnia rząd przyjął projekt nowelizacji ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa. Przedłuża on m.in. ochronę tymczasową dla Ukraińców uciekających przed wojną do 30 września 2025 roku. Nowe rozwiązania mają wejść w życie 1 lipca 2024 roku, a od przyszłego roku możliwa ma być również zmiana statusu pobytu z obecnej ochrony tymczasowej na pobyt czasowy na okres 3 lat. Jednocześnie rząd Ukrainy chce powrotu mężczyzn w wieku poborowym i wprowadza regulacje uniemożliwiające obywatelom tego kraju, w wieku od 18 do 60 lat, wyrobienie dokumentów tożsamości poza terytorium Ukrainy. Choć, jak podaje MSZ Ukrainy, decyzja o zawieszeniu świadczenia usług konsularnych jest krokiem tymczasowym, to nagłe i nie do końca dające się przewidzieć zmiany polityczne nie sprzyjają stabilizacji na polskim rynku pracy. Eksperci agencji zatrudnienia LeasingTeam Group patrzą jednak na problem szerzej i alarmują, że nawet, jeżeli obywatele Ukrainy przestaną traktować nasz kraj jako tranzytowy, to nie są w stanie wypełnić stale powiększających się luk kadrowych.
– Oczywiście w interesie gospodarczym Polski leży zatrzymanie pracujących u nas obywateli Ukrainy. Nie jesteśmy bowiem gotowi na tak dużą stratę zasobów ludzkich. To może jednak nie wystarczyć. Szacuje się, że co roku ubywa nam nawet 200 tys. osób aktywnych zawodowo. Polska w bardzo szybkim czasie przekształciła się więc z państwa emigracyjnego w imigracyjne – mówi Andżelika Majewska, wiceprezes LeasingTeam Group. – Demografia jest nieubłagalna. Bez migrantów z odległych rejonów świata nasza gospodarka będzie miała poważne problemy. W najbliższych latach w Polsce przybywać będzie pracowników z Azji, ale też z Afryki i Ameryki Południowej – dodaje Andżelika Majewska.
Trend ten ma odzwierciedlenie w danych opublikowanych w lutym br. przez Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Z Centralnego Systemu Analityczno-Raportowego wynika, że w 2023 roku najwięcej zezwoleń na pracę wydano obywatelom Indii – aż 45 998. Na drugim miejscu znaleźli się Nepalczycy (35 287), a na trzecim Filipińczycy (29 154). Wśród narodowości z pięciocyfrową liczbą przyjezdnych znaleźli się jeszcze obywatele Uzbekistanu, Bangladeszu, Turcji, Kolumbii i Kazachstanu. Przedstawicielom państw dotychczasowej imigracji zarobkowej do Polski, czyli Ukrainy i Białorusi, wydano w ubiegłym roku już tylko, odpowiednio 7 298 i 6 383 zezwoleń na pracę.
Potrzebne są działania włączające
Napływ emigrantów z odległych, a zarazem odmiennych kulturowo rejonów świata, jest nie tylko nieunikniony, ale wręcz konieczny. Czy nasze społeczeństwo jest na to gotowe? Eksperci mają co do tego wątpliwości i podkreślają, że choć dywersyfikacja pozyskiwania zasobów ludzkich jest niezbędna, aby zapewnić rozwój polskim organizacjom i wzrost gospodarczy kraju, to wciąż za mało jest działań promujących różnorodność.
– Wydawałoby się, że po dość sprawnym włączeniu obywateli Ukrainy w nasz rynek pracy, jesteśmy gotowi na zmiany. Niestety powiększająca się diaspora azjatycka wciąż budzi niepokój, a ciężar odpowiedzialności za działania włączające, przeciwdziałanie dyskryminacji i budowanie inkluzywnych zespołów, wzięły na siebie firmy i organizacje. W społeczeństwie nie ma przekonania, że bez obywateli Indii, Filipin czy Bangladeszu nasza gospodarka będzie miała duże problemy, dlatego trzeba zacząć mówić o tym głośniej. Dziś, zdecydowanie szybciej niż jakikolwiek inny kraj w Europie, powinniśmy aktywnie zjednoczyć siły, by przygotować się do zmian w trybie prawnym, gospodarczym i społecznym – podsumowuje Andżelika Majewska, wiceprezes LeasingTeam Group.
Najważniejszym kapitałem każdej firmy jest kapitał ludzki. Kierując się tym założeniem, eksperci „Gazety Finansowej” wyróżnili pracodawców, którzy w szczególny sposób dbają o swoich pracowników. Już po raz drugi znaleźliśmy się w tym prestiżowym zestawieniu, a tytuł Najlepszy Pracodawca 2024 potwierdza, że w LeasingTeam Group PEOPLE MAKE A DIFFERENCE.
Aktywne wspieranie rozwoju pracowników i otwartość na feedback, wysokiej klasy szkolenia, indywidualnie dopasowane programy motywacyjne oraz komfortowe środowisko pracy – to główne aspekty brane pod uwagę przy tworzeniu Zestawienia Najlepszych Pracodawców „Gazety Finansowej”. Jak podkreślają sami autorzy raportu, „tylko najlepsi pracodawcy są w stanie zrekrutować i utrzymać najlepszych pracowników”. Do tego grona prestiżowego już po raz drugi trafiła Grupa Kapitałowa LeasingTeam.
– Tytuł najlepszy Pracodawca Roku 2024, przyznany przez redakcję „Gazety Finansowej”, to dla nas ogromne wyróżnienie i nobilitacja. Cieszymy się, że wysiłek, jaki wkładamy w zapewnienie satysfakcji zawodowej naszych pracowników, został doceniony – mówi Andżelika Majewska, wiceprezes zarządu LeasingTeam Group. – O rozwój pracowników dbamy na wielu płaszczyznach. Kultura naszej firmy oparta jest na swobodzie działania i odpowiedzialności, co sprzyja podejmowaniu inicjatyw, które spotykają się z uznaniem i zainteresowaniem przełożonych. Do potrzeb każdego pracownika staramy się podchodzić indywidualnie, dopasowując odpowiednie szkolenia i programy motywacyjne. Dużą wagę przywiązujemy też do komfortowego środowiska pracy. Ufamy ludziom, a nie sztywnym harmonogramom, dlatego umożliwiamy m.in. prace w formie hybrydowej czy elastyczne godziny zatrudnienia. Głęboko wierzymy, że PEOPLE MAKE A DIFFERENCE – dodaje Andżelika Majewska.
Pełne zestawienie Najlepszy Pracodawca 2024 „Gazeta Finansowa” można znaleźć pod tym linkiem:
https://gf24.pl/39867/najlepszy-pracodawca-5.
Braki kadrowe i rosnące koszty zatrudnienia spędzają sen z powiek przedsiębiorcom z branży produkcyjnej i transportowo-logistycznej. Eksperci zauważają, że na zaciętej walce o pracownika korzystają przede wszystkim fachowcy z określonymi kompetencjami technicznymi, których ciężko zastąpić obcokrajowcami. Duże zapotrzebowanie na techników, monterów czy elektryków w całym kraju przekłada się na zmniejszenie regionalnych dysproporcji płacowych na tych stanowiskach.
W lutym br. Minister Edukacji i Nauki ogłosił prognozę zapotrzebowania na pracowników w zawodach szkolnictwa branżowego w 2024 roku. Na liście znalazły się 34 zawody o szczególnym znaczeniu dla rozwoju państwa. W przytłaczającej większości są to profesje techniczne z branży TSL (transport-spedycja-logistyka), budowlanej i produkcyjnej.
– W branży produkcyjnej trudno jest znaleźć firmy, które nie zmagałyby się z niedoborem pracowników. Problem ten występuje wśród producentów elektroniki i elektrotechniki, wyrobów metalowych, produktów spożywczych czy w sektorze automotive. Obserwujemy niesłabnące zapotrzebowanie na specjalistów z określonymi kompetencjami technicznymi, takich jak operatorzy maszyn, monterzy, elektrycy czy mechanicy – mówi Hubert Laśkiewicz, Business Development Manager w LeasingTeam Group
Braki kadrowe nie są zjawiskiem nowym
Na braki kadrowe w tych sektorach wskazują również autorzy Barometru Zawodów 2024, opracowanego na zlecenie Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Na czele rankingu nieprzerwanie od wielu lat królują: cieśle, stolarze, dekarze i blacharze budowlani, kierowcy samochodów ciężarowych i ciągników siodłowych, operatorzy obrabiarek skrawających i spawacze.
– Zasadniczym problemem nie są tak naprawdę luki kadrowe, a kompetencyjne. W ostatnich latach nagminnie brakuje specjalistów z wykształceniem zawodowym. Ten trend nie jest nowy i będzie się jeszcze nasilał z uwagi na tempo rozwoju biznesu, niekorzystną sytuację demograficzną oraz nie najlepiej dopasowany do wymogów współczesnego rynku pracy system szkolnictwa – wyjaśnia Hubert Laśkiewicz, Business Development Manager w LeasingTeam Group. – Najlepszym dowodem na to, że lokalne rynki nie są w stanie zaspokoić potrzeb naszej gospodarki w aspekcie zasobów ludzkich, jest fakt, że coraz więcej przedsiębiorców sięga po pracowników z odległych rejonów świata – z Azji i Ameryki Południowej – dodaje Hubert Laśkiewicz.
Jednak nie wszystkie wakaty da się łatwo wypełnić pracownikami z zagranicy. Anna Pokora, Dyrektor ds. Rozwoju Regionu w LeasingTeam Group, zauważa, że najwięcej obcokrajowców pracuje w charakterze kierowców, pomocników budowlanych czy w magazynach. Natomiast w branży produkcyjnej najliczniejszą grupę spoza kraju stanowią operatorzy obrabiarek skrawających. Pracownicy ze Wschodu nie chcą za to pracować jako stolarze czy operatorzy wózków widłowych. Zdecydowanie najmniej obcokrajowców, ze względu na brak polskich uprawnień, jest wśród elektryków, elektromechaników i elektromonterów.
Maleją regionalne dysproporcje płacowe
Przedsiębiorcy zmuszeni są rywalizować o pracowników, oferując wyższe zarobki, premie za terminowość czy bardziej atrakcyjne benefity pozapłacowe. Jednak dodatki typu darmowy dojazd, dofinansowanie do posiłków czy zakwaterowania sprawdzają się głównie w przypadku pracowników podstawowych. Wykwalifikowani specjaliści nie muszą już dojeżdżać do lepiej płatnej pracy na drugi koniec Polski. Eksperci z agencji pracy LeasingTeam Group wzięli pod lupę zarobki fachowców z branży produkcyjnej i transportowej w województwie mazowieckim i dolnośląskim, gdzie średnie pensje w przetwórstwie przemysłowym są od lat są najwyższe w skali kraju (w grudniu 2023 r. wynosiły odpowiednio 8 380 zł i 8 013 zł brutto). Porównali je do wynagrodzeń specjalistów z tego sektora na Podkarpaciu i Lubelszczyźnie, czyli w regionach, które plasują się zwykle w ogonie płac (średnie zarobki w przetwórstwie przemysłowym w grudniu: 6 534 zł i 6129 zł brutto). Okazuje się, że choć przeciętne miesięczne wynagrodzenie na wschodzie kraju jest około 30 proc. niższe niż na Dolnym Śląsku czy Mazowszu, to stawki dla najbardziej poszukiwanych pracowników w branży produkcyjnej i transportowo-logistycznej są porównywalne.
– Na Podkarpaciu i Lubelszczyźnie elektrycy i elektromechanicy miesięcznie są w stanie zarobić 9 500 zł brutto, operatorzy obrabiarek skrawających do 8 250 zł brutto, a ślusarze 7 820 zł brutto. To niemalże identyczne kwoty, jak te oferowane na Mazowszu czy Dolnym Śląsku – mówi Justyna Gosk, Dyrektor Operacyjny w LeasingTeam Group. – Na niskie zarobki w województwie podkarpackim na pewno nie mogą narzekać stolarze i robotnicy obróbki drewna. Najbardziej doświadczeni dostają tu nawet 9 820 zł brutto. To prawie o połowę więcej niż w województwie mazowieckim. We wschodniej Polsce mniej zarabiają za to spawacze. Kwota 6 500 zł brutto nie robi wrażenia, gdy zarówno na Dolnym Śląsku i Mazowszu stawki przebiły już granicę 10 000 zł brutto – dodaje Justyna Gosk.
Oczywiście mowa tu o stawkach dla wykwalifikowanych specjalistów. Zarobki pomocników i pracowników podstawowych są zdecydowanie niższe, a przepaść pomiędzy rynkami lokalnymi cały czas jest spora. Agencja LeasingTeam jako przykład podaje zarobki magazynierów. We wschodnich województwach mogą oni liczyć maksymalnie na 5 800 zł brutto, a Warszawie nierzadko zdarzają się oferty na kwotę 7 900 zł brutto przy umowie o pracę. Warto jednak podkreślić, że w dalszym ciągu dużo ofert oscyluje w okolicach najniższej krajowej. Regionalne różnice w zarobkach mogą się jednak wkrótce zatrzeć, ponieważ płaca minimalna rośnie w rekordowym tempie, a pracownicy podstawowi są głównymi beneficjentami tych podwyżek.