Kwestia zawodów regulowanych od czasu do czasu pojawia się w polskiej przestrzeni publicznej przy okazji proponowanych w tej kwestii zmian. Uwolnienie niektórych profesji z listy zawodów regulowanych bądź ułatwienie dostępu do ich wykonywania mają wielu zwolenników. Pomijając kwestię zasadności regulowania poszczególnych zawodów, warto zastanowić się, czym tak naprawdę są i w jaki sposób uzyskać do nich dostęp. Wielu specjalistów interesuje kwestia, czy wykonując zawód regulowany w Polsce, mogą wykonywać go również w innych krajach Unii Europejskiej bez konieczności potwierdzania kwalifikacji?

Czym są zawody regulowane?

Zawód regulowany to taki, który można wykonywać jedynie po spełnieniu określonych prawem wymagań. Te wymagania mogą obejmować zdobycie odpowiedniego wykształcenia, zdanie egzaminów państwowych, odbycie praktyki zawodowej czy też rejestrację w odpowiedniej izbie zawodowej. W Polsce zawody regulowane są ściśle określone w odpowiednich przepisach prawnych i obejmują szereg profesji, których wykonywanie wiąże się z dużą odpowiedzialnością.

Regulacje te mają na celu ochronę zdrowia publicznego, bezpieczeństwa oraz interesów konsumentów. Dla przykładu, lekarze, prawnicy, inżynierowie budowlani, a także piloci i kontrolerzy ruchu lotniczego muszą spełniać szereg wymagań, aby móc wykonywać swoją pracę. Tego rodzaju regulacje mają zapewnić, że osoby wykonujące te zawody posiadają odpowiednie kompetencje oraz kwalifikacje, co minimalizuje ryzyko błędów, które mogłyby mieć poważne konsekwencje dla społeczeństwa.

Zdobycie upragnionych uprawnień to jedno, a jak znaleźć pracę w zawodzie? LeasingTeam oferuje wsparcie dla osób szukających stałego zatrudnienia oraz przedsiębiorstw, które potrzebują wsparcia w rekrutacjach stałych.

Historia i ewolucja regulacji zawodowych w Polsce

Historia regulacji zawodowych w Polsce sięga czasów przedwojennych, kiedy to wprowadzano pierwsze przepisy określające wymogi dotyczące wykonywania niektórych profesji. Po II wojnie światowej, w czasach PRL, regulacje zawodowe stały się jeszcze bardziej szczegółowe i obejmowały praktycznie każdą sferę życia zawodowego. Państwo kontrolowało dostęp do wielu zawodów, a uzyskanie odpowiednich kwalifikacji było często uzależnione od spełnienia kryteriów politycznych.

Po transformacji ustrojowej w 1989 roku, Polska zaczęła liberalizować rynek pracy, co wiązało się z deregulacją wielu zawodów. Jednakże, w miarę zbliżania się do członkostwa w Unii Europejskiej, wiele zawodów ponownie zostało objętych regulacjami, aby dostosować polskie prawo do unijnych standardów. Obecnie lista zawodów regulowanych w Polsce obejmuje około 360 profesji i jest regularnie aktualizowana w zależności od potrzeb rynku pracy oraz polityki państwa.

Dlaczego niektóre zawody są regulowane?

Regulowanie zawodów ma na celu ochronę interesów publicznych, takich jak zdrowie, bezpieczeństwo oraz dobrobyt społeczny. W niektórych przypadkach, niewłaściwe wykonywanie zawodu może prowadzić do poważnych konsekwencji, dlatego ważne jest, aby osoby wykonujące te profesje posiadały odpowiednie kwalifikacje. Przykładowo, błędna diagnoza medyczna może zagrozić życiu pacjenta, a źle zaprojektowany budynek może stanowić zagrożenie dla jego użytkowników.

Kolejnym powodem regulacji jest ochrona konsumentów przed nieuczciwymi praktykami zawodowymi. Dzięki regulacjom, klienci mają pewność, że osoba świadcząca usługi posiada niezbędne kompetencje i doświadczenie. Na przykład, adwokat, który nie spełnia określonych wymagań, może nie być w stanie prawidłowo reprezentować swojego klienta przed sądem.

Proces uzyskiwania kwalifikacji do wykonywania zawodów regulowanych w Polsce

Proces zdobywania uprawnień do wykonywania zawodów regulowanych w Polsce różni się w zależności od profesji, jednak zazwyczaj obejmuje kilka etapów:

  1. Zdobycie odpowiedniego wykształcenia: W wielu przypadkach, aby móc ubiegać się o prawo do wykonywania zawodu regulowanego, należy ukończyć odpowiednie studia. Przykładem mogą być studia medyczne, prawnicze, inżynierskie czy pedagogiczne. Często studia te muszą być zakończone zdaniem egzaminów, które potwierdzają zdobycie niezbędnej wiedzy teoretycznej.
  2. Odbycie praktyki zawodowej: W wielu zawodach, takich jak lekarz, prawnik czy architekt, konieczne jest odbycie praktyki zawodowej pod okiem doświadczonego mentora. Praktyka ta pozwala na zdobycie niezbędnych umiejętności praktycznych, które są kluczowe w codziennej pracy.
  3. Złożenie egzaminu państwowego: W wielu przypadkach, aby uzyskać prawo do wykonywania zawodu regulowanego, konieczne jest zdanie egzaminu państwowego. Przykładem mogą być egzaminy lekarskie, egzamin adwokacki, czy egzamin na uprawnienia budowlane.
  4. Rejestracja w izbie zawodowej: Po zdaniu egzaminu, konieczne może być zarejestrowanie się w odpowiedniej izbie zawodowej. Izby te pełnią funkcję nadzoru nad wykonywaniem zawodu oraz dbają o przestrzeganie kodeksu etycznego. Przykładem mogą być Okręgowe Izby Lekarskie, Naczelna Rada Adwokacka czy Polska Izba Inżynierów Budownictwa.

Lista zawodów regulowanych w Polsce

Aktualnie w Polsce mamy około 360 zawodów regulowanych, my natomiast wymienimy tylko kilka z nich:

Zawody regulowane w Unii Europejskiej: Przepisy i regulacje

W Unii Europejskiej kwestia uznawania kwalifikacji zawodowych jest regulowana przez Dyrektywę 2005/36/WE, która została wprowadzona w celu ułatwienia mobilności pracowników w ramach wspólnego rynku. Dyrektywa ta określa zasady uznawania kwalifikacji zawodowych między państwami członkowskimi oraz warunki, jakie muszą spełniać osoby ubiegające się o wykonywanie zawodu regulowanego w innym kraju UE.

Jak uzyskać uznanie kwalifikacji zawodowych w UE?

Proces uznawania kwalifikacji zawodowych w Unii Europejskiej różni się w zależności od zawodu oraz kraju, w którym chcemy pracować. W większości przypadków obejmuje on następujące kroki:

  1. Złożenie wniosku o uznanie kwalifikacji: Pierwszym krokiem jest złożenie wniosku do odpowiedniego organu w kraju, w którym chcemy pracować. Wniosek ten powinien zawierać wszystkie niezbędne dokumenty potwierdzające nasze kwalifikacje, takie jak dyplomy, certyfikaty oraz świadectwa ukończenia kursów.
  2. Ocena wniosku przez organ kompetentny: Organ kompetentny ocenia nasz wniosek na podstawie dostarczonych dokumentów. Może on zażądać dodatkowych informacji lub przeprowadzić rozmowę kwalifikacyjną, aby upewnić się, że nasze kwalifikacje są odpowiednie do wykonywania zawodu w danym kraju.
  3. Decyzja o uznaniu kwalifikacji: Po ocenie wniosku, organ wydaje decyzję o uznaniu (lub odmowie uznania) naszych kwalifikacji. W przypadku pozytywnej decyzji, możemy rozpocząć pracę w zawodzie regulowanym na terenie danego kraju. W niektórych przypadkach konieczne może być przejście dodatkowego szkolenia lub egzaminu, aby uzupełnić brakujące kwalifikacje.
  4. Uznanie automatyczne: W niektórych przypadkach, takich jak lekarz, pielęgniarka, farmaceuta, architekt, czy weterynarz, kwalifikacje zawodowe są uznawane automatycznie. Oznacza to, że osoby posiadające uprawnienia w jednym kraju UE mogą wykonywać zawód w innym kraju bez konieczności przechodzenia dodatkowych procedur.

Wyjątki i ograniczenia w uznawaniu kwalifikacji zawodowych

Chociaż dyrektywa 2005/36/WE ma na celu ułatwienie mobilności zawodowej w UE, istnieją pewne wyjątki i ograniczenia, które mogą wpływać na proces uznawania kwalifikacji:

  1. Znaczące różnice w programie nauczania: Jeśli organ kompetentny stwierdzi, że istnieją znaczące różnice między programem nauczania w kraju, w którym zdobyto kwalifikacje, a programem obowiązującym w kraju przyjmującym, może zażądać uzupełnienia brakujących kwalifikacji poprzez odbycie dodatkowego kursu lub zdanie egzaminu.
  2. Zawody regulowane wyłącznie na poziomie krajowym: Niektóre zawody, takie jak nauczyciel, psycholog czy pracownik socjalny, są regulowane wyłącznie na poziomie krajowym i nie podlegają automatycznemu uznaniu w ramach dyrektywy. W takich przypadkach konieczne może być uzyskanie zgody na wykonywanie zawodu w każdym kraju osobno.
  3. Tymczasowe i okazjonalne świadczenie usług: Jeśli planujesz wykonywać zawód regulowany tymczasowo lub okazjonalnie na terenie innego kraju UE, musisz zgłosić ten fakt do odpowiedniego organu w kraju przyjmującym. Organ ten może zażądać potwierdzenia Twoich kwalifikacji, zwłaszcza jeśli zawód ten ma wpływ na zdrowie publiczne lub bezpieczeństwo.

Przyszłość regulacji zawodowych w Polsce i Unii Europejskiej

Regulacje zawodowe są tematem ciągłych debat na poziomie krajowym i unijnym. Z jednej strony istnieje potrzeba ochrony zdrowia i bezpieczeństwa publicznego, z drugiej strony rosnące zapotrzebowanie na liberalizację rynku pracy i zwiększenie mobilności zawodowej w ramach UE. W przyszłości możemy spodziewać się dalszych zmian w zakresie uznawania kwalifikacji zawodowych oraz modyfikacji listy zawodów regulowanych.

Wnioski i podsumowanie

Zawody regulowane to profesje, które wymagają spełnienia określonych wymogów prawnych i zawodowych. Ich regulacja ma na celu zapewnienie wysokiej jakości usług oraz ochronę zdrowia i bezpieczeństwa publicznego. Proces uzyskiwania kwalifikacji do wykonywania zawodów regulowanych może być złożony, ale jest niezbędny dla zapewnienia odpowiednich standardów w wielu dziedzinach.

W Unii Europejskiej uznawanie kwalifikacji zawodowych jest regulowane przez dyrektywy unijne, które mają na celu ułatwienie mobilności zawodowej w ramach wspólnego rynku. Chociaż istnieją pewne ograniczenia i wyjątki, ogólne zasady mają na celu zapewnienie swobodnego przepływu pracowników i usług.

Na zakończenie warto podkreślić, że regulacje zawodowe są kluczowym elementem systemu ochrony interesów publicznych, a jednocześnie stanowią wyzwanie dla osób, które chcą rozwijać swoją karierę zawodową w różnych krajach UE. Dlatego warto śledzić zmiany w przepisach oraz być świadomym wymagań, jakie należy spełnić, aby móc wykonywać zawód regulowany w Polsce i Unii Europejskiej.

Chcesz poznać więcej ciekawych informacji na temat polskiego i europejskiego rynku pracy? Koniecznie zapoznaj się z innymi wpisami na naszym blogu, gdzie poruszamy rozmaite tematy, od najprostszych, jak zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach po bardziej złożone, jak zatrudnienie pracowników zagranicznych, czy rodzaje rekrutacji,które odbywają się podczas rozmów o pracę.

Kandydat, który otrzymuje zaproszenie na spotkanie rekrutacyjne, może mieć powody do zadowolenia. Jego CV zostało dostrzeżone wśród wielu innych i stało się przepustką do kolejnego etapu rekrutacji. Odtąd, kluczem do sukcesu będzie rozmowa rekrutacyjna. Zasady, których przestrzeganie może pomóc w zdobyciu wymarzonej pracy, przybliża ekspert LeasingTeam.

Poszukiwanie pracy, zwłaszcza dla osób aktywnych zawodowo, może być zajęciem pochłaniającym większość ich wolnego czasu. Nic zatem dziwnego, że wiele osób porównuje poszukiwanie nowego miejsca zatrudnienia do pracy po godzinach. Samo dostosowywanie CV do konkretnych ogłoszeń i ich wysyłanie jest bardzo czasochłonne. Jednak, w większości przypadków, właśnie dzięki CV odpowiadającemu na ogłoszenie, kandydat zostaje zaproszony na rozmowę rekrutacyjną.

Jak najlepsze zaprezentowanie swojej wiedzy i doświadczenia zwykle wymaga od uczestnika procesu rekrutacji dobrego przygotowania i to nie tylko z zakresu wiedzy branżowej, ale także uniwersalnych zasad obowiązujących podczas spotkania. Stosowanie się do nich nie gwarantuje zdobycia wymarzonej pracy, ale może pomóc w przekonaniu rekrutera do rozważenia kandydatury danej osoby. Oto kilka zasad, które zdaniem eksperta LeasingTeam, mogą pozytywnie wpłynąć na wynik procesu, gdy przeprowadzana jest rekrutacja stała.

Jak przygotować się na rozmowę o pracę?

Pamiętaj, że pierwsze wrażenie jest bardzo ważne! Jeżeli chcesz otrzymać angaż na wymarzonym stanowisku, musisz wiedzieć, jak przygotować się na rozmowę kwalifikacyjną o pracę. To właśnie w rozmowie kwalifikacyjnej rekruter dowiaduje się najwięcej na temat osoby aplikującej. Dobrze jest też znać rodzaje rekrutacji.

Przed rozmową kwalifikacyjną musisz odhaczyć kilka ważnych punktów, które omówimy w dalszej części artykułu. Pamiętaj o tym, aby przygotować się do rozmowy, robiąc research na temat firmy, w której starasz się o pracę w danym momencie. Przygotuj także pytania, które zadasz w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej. Zapytać możesz o szczegóły stanowiska, wymagania oraz wyzwania, które mogą Cię czekać.

To nie wszystko. Jeżeli wiesz, kto będzie tzw. head-hunterem, zrób na jego temat szczegółowy research. Może macie wspólnych znajomych, może publikuje treści w internecie, do których będziesz mógł nawiązać w rozmowie? W ten sposób możesz zaimponować przyszłemu pracodawcy swoją wiedzą i motywacją.

Przygotuj pytania, które może zadać rekruter. W szczególności najczęstsze pytania, które dotyczą słabych stron, mocnych stron, zainteresowań, hobby, porażek oraz sukcesów. Pierwsze dobre wrażenie i dobre przygotowanie do rozmowy pozwoli Ci „wpaść w oko” rekruterowi.

Najczęstsze błędy w rozmowie kwalifikacyjnej i jak ich unikać – jak zrobić dobre wrażenie na rekruterze?

Skoro wymieniliśmy już najważniejsze aspekty, które trzeba przepracować przed rozmową kwalifikacyjną, to teraz musimy porozmawiać o najczęstszych błędach, które powodują, że przebieg rozmowy kwalifikacyjnej jest z góry skazany na porażkę.

  1. Nie pozwól na to, aby rekruter dostrzegł Twój brak przygotowania. Musisz znać podstawowe informacje na temat firmy i stanowiska, na które starasz się aplikować. Do rozmowy musisz podejść z pozytywnym nastawieniem i znajomością przedsiębiorstwa, które być może Cię zatrudni.
  2. Nieodpowiednie podejście do rozmówcy może przekreślić Cię na starcie. Pamiętaj, że w grę wchodzi wymarzona praca. Rozmawiaj z szacunkiem, ponieważ to od osoby przeprowadzającej rozmowę zależy, czy przejdziesz do kolejnego etapu. Świetne CV może nie wystarczyć, jeżeli zrazisz do siebie rekrutera. Nie unikaj też kontaktu wzrokowego. Pewność siebie jest bardzo ważna.
  3. Nie zaczynaj rozmowy od pytania o zarobki. W tej kwestii musisz wykazać się dość dużym wyczuciem. Wszystko zależy od tego, jak przebiega cała rozmowa i czy pytanie o finanse będzie na miejscu.
  4. Zadawaj dodatkowe pytania i odpowiadaj zgodnie z zadanym pytaniem. Nie odbiegaj od tematu. W szczególności nie odpowiadaj krótko. Tak, nie – to nie odpowiedź, która usatysfakcjonuje rekrutera. Komunikatywność to jeden z kluczowych wymogów w pracy z ludźmi. Zwróć uwagę na to, jak odpowiadasz i czy odpowiadasz zgodnie z zadanym pytaniem. Nie ucz się gotowych odpowiedzi na pamięć. Bądź sobą!
  5. W trakcie spotkania nie wypowiadaj się negatywnie na temat poprzedniego pracodawcy. Oczywiście możesz otrzymać pytanie o zmianę miejsca pracy, ale staraj się z niej wybrnąć tak, aby nie krytykować poprzedniego szefa.
  6. Jak ubrać się na rozmowę rekrutacyjną? Ubierz się schludnie. Nieważne, czy w grę wchodzi rekrutacja kadr IT, czy praca w dziale administracyjnym. Estetyczny ubiór to „must have”. Pamiętaj, jak ważne jest pierwsze wrażenie. Pognieciony i sprany t-shirt nie zaprezentują Cię z najlepszej strony.

Jak skutecznie przedstawić swoje umiejętności i doświadczenie?

Najważniejsza jest autentyczność. Jeżeli pasjonujesz się tym, co robisz, to przedstawienie swoich umiejętności i doświadczenia nie będzie stanowić większego problemu. Otwarte opowiadanie o sobie to jednak połowa sukcesu. Możesz opowiedzieć o tym, co osiągnąłeś i jakie rezultaty udało Ci się uzyskać u poprzednich pracodawców. Najważniejsze jest, aby potrafić to udowodnić. Pokaż efekty swojej pracy, przez co staniesz się z pewnością bardziej przekonywującym kandydatem. Co do opowiadania o sobie, bądź zwięzły i nie opowiadaj złożonych historii. Stawiaj na konkrety.

Jak odpowiadać na pytania o słabe strony?

Pierwszy etap rekrutacji ma za zadanie wyciągnąć z kandydatów jak najwięcej informacji. Stąd rekruterzy zadają bardzo często niewygodne pytania na temat słabych stron. Z czego to wynika? W ten sposób sprawdzana jest Twoja uczciwość, samoświadomość i chęć rozwoju.

Mówiąc o swoich wadach, unikaj słów czasem lub od czasu do czasu. Nie bagatelizuj swoich słabych stron, musisz być autentyczny i szczery w tym, co mówisz.

Na czym opierać swoje odpowiedzi? Najlepiej skupić się na stanowisku, o które się ubiegasz. Nieznajomość oprogramowania, systemu lub brak pewnych umiejętności nie musi cię przekreślać. Bardzo często pracodawca doszkala nowych pracowników. Jesteś perfekcjonistą? Wspomnij o tym. W teorii nie jest to wada, ale dla osób, które mierzą się z perfekcjonizmem, potrafi być to ciężko orzech do zgryzienia. Zwłaszcza gdy są dla siebie zbyt samokrytyczne.

Zbierz najważniejsze informacje o pracodawcy

Kandydat, który chce być postrzegany przez rekrutera jako osoba dociekliwa i zmotywowana, powinien dowiedzieć się jak najwięcej o firmie, do której idzie na spotkanie. Czas istnienia przedsiębiorstwa na rynku, zakres działalności, oferowane produkty czy świadczone usługi to tylko niektóre z kwestii, o które osoba prowadząca spotkanie może zapytać kandydata. Pytania sprawdzające wiedzę na temat firmy mają najczęściej na celu weryfikację rzeczywistej motywacji uczestnika procesu rekrutacji do pracy w danej firmie.

Kandydaci zapraszani na rozmowy kwalifikacyjne bardzo często wysyłają nawet kilkadziesiąt CV tygodniowo. W efekcie, zdarzają się osoby, które przychodzą na spotkanie nieprzygotowane, nie wiedząc nawet czym zajmuje się dana firma. W ten sposób bardzo często przekreślają swoje szanse na otrzymanie propozycji pracy – komentuje Jakub Dysarz, młodszy kierownik projektów w LeasingTeam.

Wysiłek włożony w zebranie informacji na temat danego pracodawcy na pewno się opłaci. Kandydat nie tylko zaprezentuje się przed rekruterem jako osoba naprawdę zainteresowana podjęciem pracy w danej firmie i dalszym rozwojem swojej kariery w ramach jej struktur, ale także świadomie dokona wyboru przyszłego pracodawcy.

Zadbaj o swój wygląd

Rozmowa rekrutacyjna jest spotkaniem formalnym, w czasie którego zgodnie z zasadą „Jak Cię widzą tak Cię piszą” kandydat powinien zadbać o swój wygląd zewnętrzny, w tym przede wszystkim o odpowiedni strój. Na wybór ubrania stosownego do okazji może mieć wpływ m.in. poziom stanowiska, o które ubiega się kandydat. Jeżeli jest to pozycja menedżerska warto założyć bardziej elegancki strój. Panowie mogą pojawić się na rozmowie w klasycznym garniturze, natomiast panie w garsonce, biznesowym kostiumie lub sukience.

W przypadku stanowisk specjalistycznych np. inżynieryjnych nie jest już wymagany tak sformalizowany ubiór. Często wystarczą proste, materiałowe spodnie, koszula lub sweter. Cały strój powinien być czysty, dopasowany, schludny. Panie powinny unikać zbyt dużych dekoltów i krótkich spódnic czy sukienek, a ich makijaż powinien być delikatny i naturalny. Należy również zachować umiar w biżuterii. Przed wejściem na rozmowę warto również sprawdzić czystość obuwia.

 Bądź punktualny

Spóźnienie się na rozmowę kwalifikacyjną może mieć negatywny wpływ na wynik procesu rekrutacyjnego dla kandydata. Po pierwsze może ono zostać odebrane przez rekrutera jako oznaka braku szacunku. Po drugie, spóźnienie się na spotkanie może skrócić czas trwania rozmowy, co działa na niekorzyść samego kandydata. Rekruterzy bardzo często umawiają nawet kilka spotkań rekrutacyjnych dziennie, w związku z czym nie są w stanie poświęcić więcej czasu spóźnionym osobom. W efekcie kandydaci, którzy przybyli później na spotkanie mają mniej czasu na przekonanie rekrutera, że są najlepszymi kandydatami na dane stanowisko niż osoby punktualne. Żeby uniknąć spóźnienia, osoba biorąca udział w rekrutacji powinna sprawdzić ile czasu zajmie jej dotarcie do siedziby pracodawcy oraz przewidzieć dodatkowy czas na niespodziewane sytuacje takie jak np. korki.

Jeżeli z przyczyn od siebie niezależnych kandydat nie może dotrzeć na spotkanie punktualnie, powinien jak najszybciej skontaktować się z rekruterem i powiadomić go o przewidywanym czasie spóźnienia. Podobnie, jeśli kandydat wie dużo wcześniej, że nie będzie mógł uczestniczyć w rozmowie kwalifikacyjnej lub po prostu zmienił zdanie i nie jest już zainteresowany ofertą, powinien poinformować o tym osobę, z którą miał się spotkać. Być może jego kandydatura będzie na tyle interesująca dla rekrutera, że zaproponuje inny termin spotkania.

Rekruterzy rozumieją, że kandydatom zdarza się zmienić zdanie, więc informacja o rezygnacji z udziału w procesie rekrutacji na pewno zostanie przez nich odebrana lepiej, niż nieobecność na spotkaniu – uważa Jakub Dysarzz LeasingTeam.

Wyłącz telefon

Nie ma nic bardziej rozpraszającego niż nagły, niespodziewany sygnał dzwoniącego telefonu podczas rozmowy kwalifikacyjnej. Dzwonek telefonu może przerwać kandydatowi udzielanie odpowiedzi na jedno z kluczowych dla przebiegu procesu rekrutacji pytań i wpłynąć negatywnie na jego koncentrację. W związku z tym, aby uniknąć dodatkowego stresu, przed spotkaniem kandydat powinien wyłączyć dźwięk i wibracje w telefonie.

Nerwowe poszukiwanie telefonu w torebce i próby jego wyciszenia, bądź co gorsza, odebranie telefonu w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej, to sytuacje, które czasami zdarzają się kandydatom. Niestety, tego typu zachowania mogą pozostawić negatywne wrażenie i wpłynąć na ostateczną decyzję rekrutera o wyborze kandydata na dane stanowisko. Warto mieć to na uwadze – mówi ekspert LeasingTeam.

Bądź dobrej myśli

Uśmiech, pewny uścisk dłoni i ton głosu, spokój i opanowanie mogą pomóc kandydatowi lepiej zaprezentować się podczas rozmowy kwalifikacyjnej i zjednać sobie rekrutera. Dzięki pozytywnemu nastawieniu można również przezwyciężyć stres, który zwykle towarzyszy uczestnikom rozmów kwalifikacyjnych.

Rekruter wie doskonale, jakie emocje towarzyszą większości kandydatów podczas rozmowy kwalifikacyjnej. Jeżeli z powodu zdenerwowania osoba biorąca udział w rekrutacji pogubi się w czasie odpowiedzi i poprosi o możliwość ponownego jej udzielenia, nie powinna się obawiać, że wpłynie to negatywnie na opinię rekrutera na jej temat. Każdemu może zdarzyć się pomyłka – twierdzi Jakub Dysarz.

Nie bój się odpowiadać na trudne pytania

Celem rozmowy rekrutacyjnej jest nie tylko weryfikacja informacji zawartych w CV, ale także m.in. sprawdzenie motywacji kandydata, jego dopasowania do firmy i do oczekiwań bezpośredniego przełożonego. Rekruterzy zadają pytania dotyczące powodów odejścia z pracy, radzenia sobie ze stresem, czy pozytywnych lub negatywnych cech kandydata. Dla niektórych osób mogą się one okazać kłopotliwe. W związku z tym, należy dobrze zastanowić się nad odpowiedziami, aby uniknąć np. negatywnego wypowiadania się na temat swojego obecnego pracodawcy.

W przypadku rekrutacji osób z niewielkim doświadczeniem, rekruterom często zdarza się pytać o zainteresowania. Okazuje się jednak, że z powodu stresu niektórym kandydatom nawet odpowiedź na pytania dotyczące ostatnio przeczytanej książki bądź obejrzanego filmu może przyjść z pewną trudnością. Warto zatem, aby kandydat zastanowił się jakie pytania o zainteresowania mogą paść i jak na nie powinien odpowiedzieć.

Przygotuj listę pytań do rekrutera

Rozmowa kwalifikacyjna czasami jest jedyną okazją, aby kandydat mógł dowiedzieć się więcej na temat pracy w danej firmie. Warto zatem dobrze przemyśleć, jakie informacje chciałby uzyskać od rekrutera. Ścieżka kariery, możliwość pracy zdalnej, dodatkowe benefity, dokładne obowiązki na danym stanowisku to tylko niektóre kwestie warte doprecyzowania.

Zadawanie pytań jest oznaką zainteresowania firmą i pokazuje, że kandydat również przygotował się do spotkania. Zdobyte informacje, w sytuacji otrzymania oferty, pozwolą uczestnikowi procesu rekrutacji na świadome podjęcie decyzji oraz uniknięcie rozczarowania obowiązkami na nowym stanowisku. Tym samym, zmniejszy się również ryzyko jego rezygnacji z pracy np. po okresie próbnym, dzięki czemu pracodawca nie będzie musiał ponosić kosztów kolejnej rekrutacji – komentuje Jakub Dysarz.

Przestrzeganie powyższych zasad nie gwarantuje otrzymania propozycji pracy, ale z pewnością może pomóc w profesjonalnym zaprezentowaniu się podczas spotkania rekrutacyjnego. Niewykluczone, że dobre wrażenie, które zrobi kandydat, zaprocentuje w przyszłości i kolejny proces rekrutacji, do którego zostanie zaproszony przez rekrutera, zakończy się zdobyciem wymarzonej pracy.

Każdy pracodawca dba, aby w swoim zespole mieć wykwalifikowanych pracowników. Podczas poszukiwania odpowiednich kandydatów, zwracają jednak uwagę nie tylko na doświadczenie i kompetencje, ale również na cechy charakteru. To właśnie one mogą finalnie zadecydować o zatrudnieniu.

O pozytywnych cechach można wspomnieć już w swoim CV, warto jednak uprzednio dowiedzieć się, jakie są obecnie najbardziej pożądane przez pracodawców i co właściwie oznaczają, gdyż już podczas spotkania rekrutacyjnego, pracodawca czy rekruter może starać się zweryfikować ich prawdziwość.

Jakie więc cechy podkreślić w swoich dokumentach, w przypadku starania się o pracę? Pomoże Wam w tym poniższa lista cech idealnego pracownika.

Co wyróżnia idealnego pracownika?

Są to przede wszystkim:

Zaangażowanie i pozytywne nastawienie

Każdy pracodawca ceni pracownika, który jest w pełni zaangażowany w to, co robi. Idąc na spotkanie rekrutacyjne pokaż, że jesteś osobą zaangażowaną poprzez tworzenie profesjonalnego CV oraz przygotowując się do rozmowy kwalifikacyjnej (pomoże Ci w tym artykuł o najczęściej zadawanych pytaniach na rozmowie kwalifikacyjnej: 5 pytań, które prawdopodobnie padną podczas rozmowy rekrutacyjnej)

 Dobra organizacja czasu pracy

Stała się ona szczególnie ważna – kluczowa nie tylko dla pracodawców, ale również dla pracowników – kiedy na rynku pracy zawitała niezwykle często wymagana wielozadaniowość. Osoby, które potrafią spriorytetyzować i rozplanować sobie zadania tak, aby ich wykonanie nie sprawiało im problemu i nie zajmowało zbyt dużo czasu, są najbardziej pożądanymi kandydatami.

 Chęć nauki

Aby móc podążać za nowymi technologiami i coraz różniejszymi modelami pracy, ciągły rozwój stał się w obecnych czasach koniecznością, dlatego chęć nauki jest dominującą cechą na obecnym runku pracy. Kiedy opanujesz jakąś umiejętność, nie osiadaj na laurach – podejmuj kolejne kroki, aby stawać się coraz lepszym, w tym, co robisz.

 Inicjatywa i samodzielność

Podejmując inicjatywę i wykazując się samodzielnością w działaniu, pokazujesz, że potrafisz myśleć nieszablonowo. Jest to bardzo ważna cecha dobrego pracownika.

 Uczciwość

Świadczy o niej między innymi dotrzymywanie słowa, wywiązywanie się ze swoich obowiązków, jak również niedziałanie na szkodę pracodawcy.

 Lojalność

Każdy pracodawca oczekuje od swoich pracowników lojalności. Lojalny pracownik jest wizytówką całej organizacji. Mówi dobrze o pracownikach i szefostwu oraz godnie reprezentuje firmę na zewnątrz.

 Elastyczność

Ciągłym postępom, wymienionym powyżej nowym technologiom i ulepszeniom towarzyszy wiele zmian, dlatego cenieni są pracownicy, którzy potrafią się do nich dostosować.

 Asertywność

Czyli umiejętność wyrażania własnego zdania, nie raniąc przy tym uczuć rozmówcy, co pomaga w budowaniu szczerych relacji ze współpracownikami i ułatwia rozwiązywanie ewentualnych sytuacji konfliktowych.

Pewność siebie

Pracownik powinien znać swoją wartość oraz mówić otwarcie o zaletach i osiągnięciach. Oczywiście bez popadania w skrajność i zbytniego przechwalania się.

Przed zamieszczeniem powyższych cech charakteru w swoim CV, zastanów się, czy faktycznie je posiadasz oraz jak możesz to udowodnić na rozmowie rekrutacyjnej.

Kluczowe cechy dobrego pracownika

Jakie cechy dobrego pracownika mają kluczowe znaczenie w kontekście wykonywanej pracy? Musimy pamiętać, że wszystko zależy od stanowiska pracy, ale dobry pracownik powinien charakteryzować się odpowiedzialnością za powierzone obowiązki, sumiennością, elastycznością, czyli adaptacją do zmieniających się warunków i wymagań, komunikatywnością, pracowitością, wychodzeniem z inicjatywą, powinien mieć zdolności przywódcze bądź zdolność do pracy w zespole. Pracodawcy szukają osób, które są empatyczne, cechuje ich dobra organizacja pracy, odporność na stres, uczciwość, czy szeroko pojęta kreatywność.

Wyżej wymienione cechy osobowości są jedynie drogowskazem. Bardzo często wybierając spośród cech dobrego pracownika, zapominamy o tym, że istnieją negatywne cechy charakteru. Co gorsza, proces rekrutacji może się zamienić w poszukiwania osoby nieskazitelnej lub wręcz perfekcyjnej. Nie o to przecież w tym chodzi.

Charakterystyka idealnego pracownika – co liczy się dla pracodawcy?

Najważniejsze cechy dobrego pracownika mogą się różnić w zależności od specyfiki branż lub firmy, która przeprowadza rekrutację stałą. Istnieją jednak pewnie uniwersalne cechy, które są bardzo cenione przez pracodawców. Do najważniejszych cech dobrego pracownika należą:

  • Profesjonalizm – każdy szef ceni sobie pracownika, który dba o szczegóły, dotrzymuje swoich zobowiązań oraz zachowuje się nienagannie w miejscu pracy.
  • Kompetencje – umiejętność pracy w konkretnej branży jest niezbędne, aby pracownik mógł radzić sobie z powierzanymi obowiązkami. Istotna jest także umiejętność uczenia.
  • Umiejętność rozwiązywania problemów – analityczne myślenie umożliwia rozwiązywanie złożonych problemów i ma duże znaczenie. Zwłaszcza w pracy, gdzie pracownik bierze na siebie pełną odpowiedzialność.
  • Komunikacja – bez jasnej komunikacji niemożliwa jest współpraca na linii pracownik-szef, czy pracownik-pracownik. Umiejętność pracy zespołowej to także słuchanie innych i swobodne wyrażanie swoich opinii i pomysłów.
  • Praca zespołowa – pracodawcy poszukują pracowników, którzy świetnie odnajdują się w pracy z innymi ludźmi. Budowanie relacji, wspieranie członków zespołu oraz płynny przepływ informacji jest istotny dla rozwoju firmy.
  • Umiejętność radzenia ze stresem – w dzisiejszych czasach cechy dobrego pracownika to za mało. Pracodawcom zależy na osobach, które potrafią działać pod dużym stresem, który nie rzutuje na obniżenie produktywności.
  • Zarządzanie czasem – umiejętność gospodarowania czasem jest kluczowa w realizacji celów.

Komunikatywność – dlaczego jest tak ważna dla pracodawców?

Pracodawcy coraz częściej zwracają uwagę na umiejętności miękkie, a w tym umiejętności interpersonalne, takie jak komunikatywność. Dobry przepływ informacji wpływa na efektywność pracy w firmie oraz buduje dobre relacje wewnątrz zespołu.

Dobra komunikacja zwiększa efektywność pracy, ale poprawia też współpracę zespołową, która jest istotna w kontekście realizacji projektów i codziennych zadań. Szeroko pojęta rozmowa jest także ważna w aspekcie zarządzania konfliktami.

Codzienna rozmowa, ale i odpowiedni coaching powoduje, że pracownicy pracują z pełnym zaangażowaniem. Co istotne,dobrze poinformowany pracownik, wie jakie cele stawia przed nim pracodawca i co jest najważniejsze dla firmy.

Komunikatywność to również nieodłączny element obsługi klienta. Lepszy kontakt z klientem przekłada się na lepszą sprzedaż i budowanie długotrwałych relacji.

Sprawna komunikacja umożliwia efektywne udzielanie i odbieranie feedbacku, zarządzanie zmianami wewnątrz firmy oraz budowaniu wizerunku firmy. Pracownik, który dobrze komunikuje się zarówno wewnątrz przedsiębiorstwa, jak i na zewnątrz stanowi wizytówkę dla organizacji, w której na co dzień pracuje.

Proaktywność i inicjatywa – jak zdobyć uznanie pracodawcy?

Nowoczesne środowiska pracy wymagają proaktywności i wychodzenia z inicjatywą. Jest to najprostsza droga do tego, aby wyróżnić się jako pracownik i zdobyć uznanie w oczach szefa.

Osoby, które cechują się samodzielnością, przyczyniają się do rozwoju firmy. Proaktywny pracownik nie czeka na polecenia, czy szczegółowe instrukcje, a sam przechodzi do działań, proponuje wprowadzenie zmian i angażuje się w dodatkowe projekty.

Jak zdobyć uznanie pracodawcy? Ważne jest, aby rozumieć cele i wyzwania firmy. Dobrze jest też proponować konkretne rozwiązania i odważnie komunikować swoje pomysły. Jako pracownik musisz być otwarty na naukę, rozwój osobisty i zdobywanie umiejętności dostosowanych do zmieniających się warunków pracy.

Pamiętaj też, aby budować pozytywne i uczciwe relacje z kolegami z pracy. Nie bój się zaoferować pomoc, jeżeli wiesz, jak szybciej rozwiązać problem lub usprawnić pracę.

Proaktywność i inicjatywa to nie tylko szansa na szybki awans. Dzięki aktywności przyczynisz się do sukcesu firmy, podkreślając przy tym własne zaangażowanie i profesjonalizm.

Umiejętność rozwiązywania problemów jako cenna cecha pracownika

Dlaczego umiejętność rozwiązywania problemów jest tak bardzo ważna?

Przede wszystkim wpływa na efektywność i produktywność. Pracownik, który dobrze diagnozuje problemy, efektywnie przechodzi z jednego problemu do drugiego, co powoduje, że projekty nie tkwią w martwym punkcie.

Szybkie rozwiązywanie problemów minimalizuje koszty i przestoje, które mogą wynikać z opóźnień, czy błędów pracowników. Dlatego właśnie pracodawcy cenią osoby umiejące szybko diagnozować i eliminować problem.

Umiejętność rozwiązywania problemów potrafi budować zaufanie i wiarygodność wśród zespołu, ale też wśród potencjalnych klientów. Taka umiejętność jest często postrzegana jako bycie kompetentnym i profesjonalnym.

Sprawne rozwiązywanie problemów jest również przydatne podczas obsługi klienta. Pracownik, który skutecznie i szybko odpowiada na problemy i potrzeby klienta, buduje z nim więź, która może przynieść wymierne korzyści w przyszłości.

Rozwiązywanie problemów jest związane stricte z analitycznym myśleniem. Osoba umiejąca dobrze analizować problemu i znajdować rozwiązania, często wykazuje się również innymi cennymi umiejętnościami analitycznymi, którą są bardzo przydatne w innych aspektach pracy. Zwłaszcza gdy w grę wchodzi rekrutacja kadr IT.

W pierwszej połowie 2024 roku sprzedaż pozostała najpopularniejszą specjalizacją na rynku pracy, podobnie jak rok wcześniej. Zmiany jednak widać gdzie indziej: sektor IT ograniczył rekrutacje – oferty w tej dziedzinie stanowiły 9% wszystkich ofert na Pracuj.pl, w porównaniu do 13% z pierwszego półrocza 2023 roku.

Największy wzrost zanotowała praca fizyczna, stanowiąc 16% wszystkich ogłoszeń na wspomnianym wyżej portalu. Wpływ na to miało również budownictwo, które dzięki rosnącej liczbie inwestycji nadal się rozwija. Obsługa klienta uplasowała się na czwartym miejscu – z 7% ogłoszeń, a obszar finansów stanowił 6% wszystkich ofert.

Analiza branż z największą liczbą ofert pracy wykazała, że sprzedaż B2C, czyli handel detaliczny, stała się najaktywniejszą branżą, wyprzedzając finanse i bankowość. Udział firm z produkcji FMCG oraz budownictwa/inżynierii pozostał na podobnym poziomie jak rok wcześniej. Wzrosła aktywność sektora handlu hurtowego B2B.

W serwisie Pracuj.pl zanotowano wzrost aktywności kandydatów – liczba kliknięć w przycisk „Aplikuj” wzrosła o 18% w porównaniu do pierwszego półrocza 2023 roku. Pod względem najpopularniejszych ofert, kandydaci najczęściej aplikowali na stanowiska związane ze sprzedażą (16%), administracją biurową (15%), pracą fizyczną (10%), obsługą klienta (9%) i IT (9%). Model pracy zdalnej zaczyna tracić na popularności, podczas gdy liczba ofert pracy stacjonarnej rośnie. Większość respondentów preferuje model hybrydowy, łączący pracę zdalną i stacjonarną. Praca stacjonarna jest preferowana przez 35% respondentów, a praca całkowicie zdalna przez 16%.

Oferty skierowane do młodych pracowników stanowiły 15% wszystkich ogłoszeń na Pracuj.pl, a 62% młodych ludzi wierzy, że znajdą pracę dopasowaną do ich oczekiwań. Generacja Z jest otwarta na zmiany i różnorodne doświadczenia zawodowe, a 58% z nich spodziewa się, że w swojej karierze zmieni pracę co najmniej kilka razy.

Żródło: raport Rynek Pracy Specjalistów

Body leasing to sposób na zatrudnienie wykwalifikowanego, przygotowanego, pewnego pracownika bez konieczności przeprowadzenia drogiego i czasochłonnego procesu rekrutacji oraz obowiązku dopełnienia formalności związanych z podpisaniem umowy o pracę. Nie należy mylić pojęcia outsourcingu pracowników z body leasingiem. Są to dwie odrębne dziedziny, które wbrew pozorom bardzo się od siebie różnią.

W pierwszym przypadku dochodzi do dosłownego wypożyczenia pracownika na określony czas. Nie ma znaczenia z punktu widzenia zawieranej umowy, czym pracownik będzie się zajmował oraz jakie cele osiągnie. Firma zatrudniająca chce, aby taka osoba wsparła ją przy konkretnym projekcie krótko lub długoterminowym.

W przypadku outsourcingu kupuje się całą usługę np.: prowadzenie księgowości, wykonanie aplikacji, zarządzanie zasobami ludzkimi, prowadzenie marketingu czy produkcję. Outsourcing to strategia biznesowa, stąd na całą sprawę trzeba patrzeć bardziej holistycznie. Jego celem jest najczęściej obniżenie kosztów, zwiększenie efektywności i skupienia się na kluczowych obszarach pracy firmy.

Kiedy sprawdzi się body leasing?

Przy realizacji czasowych projektów wykraczających poza standardową działalność przedsiębiorstwa, zatrudnienie pracownika na stałe nie ma sensu. Wtedy do akcji wkracza body leasing. Wypożyczony specjalista może się przydać w przypadku, gdy potrzebne jest świeże spojrzenie na sprawę, trzeba czasowo zwiększyć możliwości przerobowe, gdy nie ma czasu na rekrutację oraz gdy potrzebne są bardzo konkretne umiejętności.

Dowiedz się więcej i sprawdź, czy outsourcing pracowników jest dla Ciebie.

Body leasing – zalety

Body leasing nie wymaga tworzenia nowego stanowiska pracy, ponoszenia związanych z tym kosztów i dopełnienia formalności. Body leasing charakteryzuje się brakiem obowiązków kadrowych wobec wypożyczonego pracownika, znacznie niższym kosztem oraz elastycznym okresem zatrudnienia, szybkim pozyskaniem pracownika, prostą procedurą i brakiem rekrutacji.

W przypadku body leasingu przedsiębiorca jest usługobiorcą – wypożycza pracownika za ustaloną opłatą i na określonych warunkach, ale nie odpowiada za jego zatrudnienie.

Na czym polega body leasing?

Body leasing to krótkoterminowa forma zatrudnienia specjalistów, która najczęściej wykorzystywana jest w branży IT. Body leasing pozwala na błyskawiczne zatrudnienie nowych pracowników bez konieczności przeprowadzania czasochłonnego i kosztownego procesu rekrutacyjnego.

Body leasing oferuje szereg korzyści dla Twojej firmy, a należą do nich między innymi: oszczędność czasu, elastyczność w doborze pracowników do realizacji projektów, ale też obniżenie kosztów zatrudnienia doświadczonych specjalistów w porównaniu do innej formy zatrudnienia – np. na etat.

Body leasing a zatrudnianie pracowników: kluczowe różnice i zalety body leasingu

W ramach body leasingu zatrudnia się pracowników na określony czas. Dostarczani są oni przez zewnętrzne firmy, które dbają o to, aby kandydaci mieli odpowiednie kwalifikacje. Dla przedsiębiorstwa oznacza to większą elastyczność i większą swobodę. Na body leasing warto zdecydować się w sytuacji, w której zależy Ci na jak najszybszym zatrudnieniu specjalistów.

Warto nadmienić, że w body leasingu proces rekrutacji przebiega o wiele szybciej. Oczywiście, istnieją różne rodzaje rekrutacji, ale w tej sytuacji to body leasing sprawdza się najlepiej. Firma otrzymuje pracownika do konkretnego projektu od firmy zewnętrznej, przez co nie musi zaprzątać sobie głowy długotrwałą selekcją kandydatów, jak w przypadku pracy na etat.

Pozyskanie pracownika w ramach body leasingu jest banalnie proste i daję nieograniczone możliwości. Body leasing IT pozwala na szybkie dostosowanie pracowników do bieżących potrzeb przedsiębiorstwa.

Popularność body leasingu spowodowana jest dostępem do świetnie wykwalifikowanych specjalistów z zakresu IT. Dla klienta ważna jest również minimalizacja ryzyka, którą gwarantuje selekcja przeprowadzana przez zewnętrznych dostawców.

Kiedy warto rozważyć body leasing w swojej firmie?

Body leasing jest zdecydowanie wskazany dla firm, które potrzebują błyskawicznego wsparcia na czas określony przy bardzo wymagających projektach. Nie muszą być one związane stricte z branżą IT.

Body leasing polecany jest również dla firm, które cenią sobie mądre zarządzanie finansami. Współpraca z zewnętrznym dostawcą może pomóc przedsiębiorstwu w dysponowaniu odpowiednią liczbą pracowników, która będzie adekwatna do bieżących potrzeb. Ponadto usługi body leasingu to mniejsze koszty i ryzyko związane z zatrudnieniem na własną rękę, na pełen etat.

Przykłady zastosowania body leasingu w różnych branżach

Umowy na body leasing można zastosować wielu różnych branżach, do których należą między innymi:

Body leasing jest także popularny w takich branżach jak opieka zdrowotna (wynajem pielęgniarek i lekarzy), budownictwo (wynajem inżynierów, architektów i specjalistów), edukacja (zatrudnienie nauczycieli i wykładowców), energetyka (specjaliści do spraw OZE), prawo (szeroko pojęci prawnicy), sprzedaż i obsługa (przedstawiciele handlowi i obsługa klienta) oraz media i rozrywka, badania i rozwój, ale też HR i rekrutacja.

Warto pamiętać, że firmy zewnętrzne chcą dzielić się swoim doświadczeniem i oferują wsparcie w wielu różnych zakresach, a dostawcy poprzez znajomość rynku umożliwiają kontakt z najlepszymi specjalistami. Rekrutacja stała w przypadku zatrudnienia na krótki czas jest gorszym wyborem aniżeli body leasing.

Body leasing vs. praca tymczasowa. Jakie są kluczowe różnice?

Kluczowe różnice pomiędzy body leasingiem a pracą tymczasową:

Legalność pobytu obywateli Ukrainy w Polsce ma zostać przedłużona do 30 września 2025 roku. Jednak zdaniem ekspertów to za mało, aby powstrzymać odpływ pracowników z naszego kraju i trwale zabezpieczyć zasoby ludzkie. Polska gospodarka potrzebuje migrantów z odległych rejonów świata, a Polacy muszą się oswoić z tym, że nasze społeczeństwo stanie się jeszcze bardziej wielokulturowe.

30 kwietnia rząd przyjął projekt nowelizacji ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa. Przedłuża on m.in. ochronę tymczasową dla Ukraińców uciekających przed wojną do 30 września 2025 roku. Nowe rozwiązania mają wejść w życie 1 lipca 2024 roku, a od przyszłego roku możliwa ma być również zmiana statusu pobytu z obecnej ochrony tymczasowej na pobyt czasowy na okres 3 lat. Jednocześnie rząd Ukrainy chce powrotu mężczyzn w wieku poborowym i wprowadza regulacje uniemożliwiające obywatelom tego kraju, w wieku od 18 do 60 lat, wyrobienie dokumentów tożsamości poza terytorium Ukrainy. Choć, jak podaje MSZ Ukrainy, decyzja o zawieszeniu świadczenia usług konsularnych jest krokiem tymczasowym, to nagłe i nie do końca dające się przewidzieć zmiany polityczne nie sprzyjają stabilizacji na polskim rynku pracy. Eksperci agencji zatrudnienia LeasingTeam Group patrzą jednak na problem szerzej i alarmują, że nawet, jeżeli obywatele Ukrainy przestaną traktować nasz kraj jako tranzytowy, to nie są w stanie wypełnić stale powiększających się luk kadrowych.

– Oczywiście w interesie gospodarczym Polski leży zatrzymanie pracujących u nas obywateli Ukrainy. Nie jesteśmy bowiem gotowi na tak dużą stratę zasobów ludzkich. To może jednak nie wystarczyć. Szacuje się, że co roku ubywa nam nawet 200 tys. osób aktywnych zawodowo. Polska w bardzo szybkim czasie przekształciła się więc z państwa emigracyjnego w imigracyjne – mówi Andżelika Majewska, wiceprezes LeasingTeam Group. – Demografia jest nieubłagalna. Bez migrantów z odległych rejonów świata nasza gospodarka będzie miała poważne problemy. W najbliższych latach w Polsce przybywać będzie pracowników z Azji, ale też z Afryki i Ameryki Południowej – dodaje Andżelika Majewska.

Trend ten ma odzwierciedlenie w danych opublikowanych w lutym br. przez Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Z Centralnego Systemu Analityczno-Raportowego wynika, że w 2023 roku najwięcej zezwoleń na pracę wydano obywatelom Indii – aż 45 998. Na drugim miejscu znaleźli się Nepalczycy (35 287), a na trzecim Filipińczycy (29 154). Wśród narodowości z pięciocyfrową liczbą przyjezdnych znaleźli się jeszcze obywatele Uzbekistanu, Bangladeszu, Turcji, Kolumbii i Kazachstanu. Przedstawicielom państw dotychczasowej imigracji zarobkowej do Polski, czyli Ukrainy i Białorusi, wydano w ubiegłym roku już tylko, odpowiednio 7 298 i 6 383 zezwoleń na pracę.

Potrzebne są działania włączające

Napływ emigrantów z odległych, a zarazem odmiennych kulturowo rejonów świata, jest nie tylko nieunikniony, ale wręcz konieczny. Czy nasze społeczeństwo jest na to gotowe? Eksperci mają co do tego wątpliwości i podkreślają, że choć dywersyfikacja pozyskiwania zasobów ludzkich jest niezbędna, aby zapewnić rozwój polskim organizacjom i wzrost gospodarczy kraju, to wciąż za mało jest działań promujących różnorodność.

– Wydawałoby się, że po dość sprawnym włączeniu obywateli Ukrainy w nasz rynek pracy, jesteśmy gotowi na zmiany. Niestety powiększająca się diaspora azjatycka wciąż budzi niepokój, a ciężar odpowiedzialności za działania włączające, przeciwdziałanie dyskryminacji i budowanie inkluzywnych zespołów, wzięły na siebie firmy i organizacje. W społeczeństwie nie ma przekonania, że bez obywateli Indii, Filipin czy Bangladeszu nasza gospodarka będzie miała duże problemy, dlatego trzeba zacząć mówić o tym głośniej. Dziś, zdecydowanie szybciej niż jakikolwiek inny kraj w Europie, powinniśmy aktywnie zjednoczyć siły, by przygotować się do zmian w trybie prawnym, gospodarczym i społecznym – podsumowuje Andżelika Majewska, wiceprezes LeasingTeam Group.

Proszę opowiedzieć coś o sobie.

To możliwość krótkiego opowiedzenia o swoich dotychczasowych doświadczeniach, umiejętnościach i kompetencjach w kontekście stanowiska, o które się ubiegasz. Opowiadając należy więc podkreślić wybrane aspekty, które czynią Cię idealnym kandydatem na dane stanowisko. Osoby, które nie rozumieją intencji rozmówcy, odpowiadając koncentrują się na swoim życiu prywatnym, a chodzi tu o kwestie zawodowe.

Skąd decyzja o zmianie pracy?

Tak naprawdę to pytanie o to, dlaczego chcesz rozstać się ze swoim obecnym pracodawcą. Nawet, jeśli powodem jest niezadowolenie z obecnej firmy lub współpracy z przełożonym i jest to uzasadnione, zachowaj to dla siebie. Nie koncentruj się na ocenianiu innych i negatywnych aspektach pracy w dotychczasowym miejscu. Zamiast tego skup się na tym, co może dać Ci zmiana pracodawcy, np. możliwość poznania nowej branży, czy wykorzystywania i rozwoju określonych umiejętności.

Proszę wskazać swoje słabe strony

To ważne, aby mieć świadomość swoich słabych stron, ponieważ tylko wtedy można pracować nad swoim rozwojem. Pytanie o słabe strony ma na celu nie tylko sprawdzenie, czy wiesz nad czym jeszcze musisz popracować, ale też jak sobie radzisz w stresujących sytuacjach. Nigdy nie odpowiadaj, że nie masz żadnych słabych stron. Nikt w to nie uwierzy, a Ty podważysz swoją wiarygodność. Lepiej skoncentruj się na jednej, maksymalnie dwóch słabościach, które nie mają kluczowego wpływu w pracy na danym stanowisku. Potwierdź też, że podejmujesz odpowiednie działania, aby walczyć ze swoimi słabościami.

Proszę opisać swoje idealne miejsce pracy

Odpowiadając na to pytanie skoncentruj się na aspektach, które są dla Ciebie ważne i które pozytywnie wpływają na Twoją motywację do pracy. Powiedz o tym, jakie środowisko pracy Ci odpowiada, w jakiej kulturze organizacyjnej chcesz pracować, w jaki sposób budować relacje z ludźmi i się rozwijać. Nie poruszaj w tym miejscu tematu wynagrodzenia i pozapłacowych benefitów.

Proszę wskazać swoje mocne strony

Wybierz trzy swoje mocne strony, które są najbardziej pożądane w kontekście danego stanowiska. Pamiętaj, aby swoją wypowiedź podeprzeć odpowiednimi przykładami. Jeśli więc twoją mocną stroną jest umiejętność negocjowania, opowiedz o sytuacji, kiedy udało ci się wynegocjować korzystną ofertę dla firmy. Skoncentruj się na przykładach, które pokazują, że dzięki twoim umiejętnościom firma osiągnęła konkretne korzyści. Odwołuj się do liczb, aby potwierdzić swoją skuteczność i zbudować wiarygodność.

Braki kadrowe i rosnące koszty zatrudnienia spędzają sen z powiek przedsiębiorcom z branży produkcyjnej i transportowo-logistycznej. Eksperci zauważają, że na zaciętej walce o pracownika korzystają przede wszystkim fachowcy z określonymi kompetencjami technicznymi, których ciężko zastąpić obcokrajowcami. Duże zapotrzebowanie na techników, monterów czy elektryków w całym kraju przekłada się na zmniejszenie regionalnych dysproporcji płacowych na tych stanowiskach.

W lutym br. Minister Edukacji i Nauki ogłosił prognozę zapotrzebowania na pracowników w zawodach szkolnictwa branżowego w 2024 roku. Na liście znalazły się 34 zawody o szczególnym znaczeniu dla rozwoju państwa. W przytłaczającej większości są to profesje techniczne z branży TSL (transport-spedycja-logistyka), budowlanej i produkcyjnej. 

– W branży produkcyjnej trudno jest znaleźć firmy, które nie zmagałyby się z niedoborem pracowników. Problem ten występuje wśród producentów elektroniki i elektrotechniki, wyrobów metalowych, produktów spożywczych czy w sektorze automotive. Obserwujemy niesłabnące zapotrzebowanie na specjalistów z określonymi kompetencjami technicznymi, takich jak operatorzy maszyn, monterzy, elektrycy czy mechanicy – mówi Hubert Laśkiewicz, Business Development Manager w LeasingTeam Group

Braki kadrowe nie są zjawiskiem nowym

Na braki kadrowe w tych sektorach wskazują również autorzy Barometru Zawodów 2024, opracowanego na zlecenie Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Na czele rankingu nieprzerwanie od wielu lat królują: cieśle, stolarze, dekarze i blacharze budowlani, kierowcy samochodów ciężarowych i ciągników siodłowych, operatorzy obrabiarek skrawających i spawacze.

– Zasadniczym problemem nie są tak naprawdę luki kadrowe, a kompetencyjne. W ostatnich latach nagminnie brakuje specjalistów z wykształceniem zawodowym. Ten trend nie jest nowy i będzie się jeszcze nasilał z uwagi na tempo rozwoju biznesu, niekorzystną sytuację demograficzną oraz nie najlepiej dopasowany do wymogów współczesnego rynku pracy system szkolnictwa – wyjaśnia Hubert Laśkiewicz, Business Development Manager w LeasingTeam Group. – Najlepszym dowodem na to, że lokalne rynki nie są w stanie zaspokoić potrzeb naszej gospodarki w aspekcie zasobów ludzkich, jest fakt, że coraz więcej przedsiębiorców sięga po pracowników z odległych rejonów świata – z Azji i Ameryki Południowej – dodaje Hubert Laśkiewicz.

Jednak nie wszystkie wakaty da się łatwo wypełnić pracownikami z zagranicy. Anna Pokora, Dyrektor ds. Rozwoju Regionu w LeasingTeam Group, zauważa, że najwięcej obcokrajowców pracuje w charakterze kierowców, pomocników budowlanych czy w magazynach. Natomiast w branży produkcyjnej najliczniejszą grupę spoza kraju stanowią operatorzy obrabiarek skrawających. Pracownicy ze Wschodu nie chcą za to pracować jako stolarze czy operatorzy wózków widłowych. Zdecydowanie najmniej obcokrajowców, ze względu na brak polskich uprawnień,  jest wśród elektryków, elektromechaników i elektromonterów.

Maleją regionalne dysproporcje płacowe

Przedsiębiorcy zmuszeni są rywalizować o pracowników, oferując wyższe zarobki, premie za terminowość czy bardziej atrakcyjne benefity pozapłacowe. Jednak dodatki typu darmowy dojazd, dofinansowanie do posiłków czy zakwaterowania sprawdzają się głównie w przypadku pracowników podstawowych. Wykwalifikowani specjaliści nie muszą już dojeżdżać do lepiej płatnej pracy na drugi koniec Polski. Eksperci z agencji pracy LeasingTeam Group wzięli pod lupę zarobki fachowców z branży produkcyjnej i transportowej w województwie mazowieckim i dolnośląskim, gdzie średnie pensje w przetwórstwie przemysłowym są od lat są najwyższe w skali kraju (w grudniu 2023 r. wynosiły odpowiednio 8 380 zł i 8 013 zł brutto). Porównali je do wynagrodzeń specjalistów z tego sektora na Podkarpaciu i Lubelszczyźnie, czyli w regionach, które plasują się zwykle w ogonie płac (średnie zarobki w przetwórstwie przemysłowym w grudniu: 6 534 zł i 6129 zł brutto). Okazuje się, że choć przeciętne miesięczne wynagrodzenie na wschodzie kraju jest około 30 proc. niższe niż na Dolnym Śląsku czy Mazowszu, to stawki dla najbardziej poszukiwanych pracowników w branży produkcyjnej i transportowo-logistycznej są porównywalne.

 – Na Podkarpaciu i Lubelszczyźnie elektrycy i elektromechanicy miesięcznie są w stanie zarobić 9 500 zł brutto, operatorzy obrabiarek skrawających do 8 250 zł brutto, a ślusarze 7 820 zł brutto. To niemalże identyczne kwoty, jak te oferowane  na Mazowszu czy Dolnym Śląsku – mówi Justyna Gosk, Dyrektor Operacyjny w LeasingTeam Group. – Na niskie zarobki w województwie podkarpackim na pewno nie mogą narzekać stolarze i robotnicy obróbki drewna. Najbardziej doświadczeni dostają tu nawet 9 820 zł brutto. To prawie o połowę więcej niż w województwie mazowieckim. We wschodniej Polsce mniej zarabiają za to spawacze. Kwota 6 500 zł brutto nie robi wrażenia, gdy zarówno na Dolnym Śląsku i Mazowszu stawki przebiły już granicę 10 000 zł brutto – dodaje Justyna Gosk.

Oczywiście mowa tu o stawkach dla wykwalifikowanych specjalistów. Zarobki pomocników i pracowników podstawowych są zdecydowanie niższe, a przepaść pomiędzy rynkami lokalnymi cały czas jest spora. Agencja LeasingTeam jako przykład podaje zarobki magazynierów. We wschodnich województwach mogą oni liczyć maksymalnie na 5 800 zł brutto, a Warszawie nierzadko zdarzają się oferty na kwotę 7 900 zł brutto przy umowie o pracę. Warto jednak podkreślić, że w dalszym ciągu dużo ofert oscyluje w okolicach najniższej krajowej. Regionalne różnice w zarobkach mogą się jednak wkrótce zatrzeć, ponieważ płaca minimalna rośnie w rekordowym tempie, a pracownicy podstawowi są głównymi beneficjentami tych podwyżek.

Zdaniem ekspertów w 2024 roku pogłębią się braki kadrowe w branży transportowo-logistycznej i produkcyjnej. Problemu ze znalezieniem pracy nie powinni mieć też budowlańcy. Okazuje się jednak, że w parze z rosnącym popytem nie zawsze idzie wzrost wynagrodzeń, a przepaść pomiędzy płacami w poszczególnych województwach jest ogromna. Ile mogą zarobić najbardziej poszukiwani pracownicy na Podkarpaciu?

Jak wynika z najnowszego Barometru Zawodów, czyli prognozy zapotrzebowania na zawody w Polsce, w 2024 r. rąk do pracy będzie brakować w 29 profesjach. W analizie, przygotowanej na zlecenie Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej przez Wojewódzki Urząd Pracy w Krakowie, znajdziemy też zawody, które na czele rankingu znajdują się nieprzerwanie od jego pierwszej publikacji w 2016 roku. Co ciekawe, aż 3/4 z nich to profesje zdominowane przez mężczyzn: cieśle, stolarze, dekarze i blacharze budowlani, kierowcy samochodów ciężarowych i ciągników siodłowych, operatorzy obrabiarek skrawających, spawacze.

– Początek nowego roku pokazuje, że cały czas brakuje specjalistów z wykształceniem zawodowym. Tak jak w ubiegłym roku, problem występuje z pracownikami fizycznymi w branżach budowlanej, produkcyjnej i transportowo-logistycznej – mówi Sylwia Michałowska, Business Development Manager w LeasingTeam Group. Eksperci podkreślają, że nie jest to wcale nowe zjawisko, a przyczyn niedoboru pracowników jest wiele. – Ten trend nie jest nowy i będzie się jeszcze nasilał z uwagi na tempo rozwoju biznesu, niekorzystną sytuację demograficzną oraz nie najlepiej dopasowany do wymogów współczesnego rynku pracy system szkolnictwa – wyjaśnia Hubert Laśkiewicz, Business Development Manager w LeasingTeam Group.

Jak wygląda sytuacja na Podkarpaciu?

Podkarpacie to specyficzny i dość trudny rynek pracy. Najwięcej dobrze płatnych ofert jest w powiatach przemysłowych i dużych miastach regionu. Na samym szczycie listy zawodów deficytowych w województwie znaleźli się elektrycy, elektromechanicy i elektromonterzy oraz kierowcy samochodów ciężarowych i ciągników. Z Barometru Zawodów 2024 dowiadujemy się, że problemu ze znalezieniem lub zmianą pracy w tym roku nie powinni mieć też kierowcy autobusów, spawacze, operatorzy i mechanicy sprzętu do robót ziemnych. Wakaty ciężko będzie wypełnić w firmach budowlanych i na wszystkich stanowiskach wymagających znacznego wysiłku fizycznego.

– Najlepszym dowodem na to, że lokalne rynki nie są w stanie zaspokoić potrzeb naszej gospodarki w aspekcie zasobów ludzkich, jest fakt, że coraz więcej przedsiębiorców sięga po pracowników z odległych rejonów świata – z Azji i Ameryki Południowej – mówi Hubert Laśkiewicz, Business Development Manager w LeasingTeam Group.

Branża produkcyjna i transportowa da zarobić

Przedstawiciele zawodów deficytowych w branży produkcyjnej i transportowo-logistycznej mogą w tym roku całkiem nieźle zarobić. Zdaniem ekspertów rynku pracy stawki dla najbardziej poszukiwanych pracowników w tych sektorach są porównywalne do tych na Dolnym Śląsku i Mazowszu, gdzie przeciętne wynagrodzenie jest przecież dużo wyższe.

– Siatka wynagrodzeń w branży produkcyjnej na Podkarpaciu jest dość rozpięta. Doświadczeni stolarze mogą liczyć nawet na 9 820 zł brutto, elektrycy i elektromechanicy miesięcznie są w stanie zarobić 9 500 zł brutto, a operatorzy obrabiarek skrawających do 8 250 zł brutto. Oczywiście mówimy tu o wykwalifikowanych specjalistach. Stawki dla pomocników są zdecydowanie niższe – mówi Justyna Gosk, Dyrektor Operacyjny w LeasingTeam Group. – Ślusarze i spawacze przy zatrudnieniu w oparciu o umowę o pracę zarabiają od najniższej krajowej do odpowiednio 7 820 zł i 6 500 zł brutto – dodaje Justyna Gosk.

Na niskie zarobki z pewnością nie mogą narzekać kierowcy samochodów ciężarowych. Według danych agencji pracy LeasingTeam w podkarpackich firmach mogą zarobić oni od 4 800 zł do nawet 12 000 zł brutto. Są to kwoty zbliżone do tych oferowanych na Dolnym Śląsku (5 000 zł – 11 500 zł brutto) i niewiele niższe niż w województwie mazowieckim (9 000 zł – 11 500 zł brutto). Mniej zarobią natomiast kierowcy autobusów, którzy na umowie o pracę mogę liczyć na 4 242 zł do 7 800 zł brutto. Dla porównania w Warszawie czy we Wrocławiu pracodawcy są w stanie zaoferować im nawet 9 000 zł brutto. 

Odbudowa nastrojów w budowlance?

Przełom stycznia i lutego to okres wzmożonych rekrutacji w branży budowlanej. Firmy przygotowują się już na sezon wiosenny, kiedy to inwestycje ruszą pełną parą. Choć najnowsze dane GUS mówią, że 70,2 proc. przedsiębiorców z tego sektora zgłasza trudności związane z kosztami zatrudnienia, to jednak ogólny wskaźnik koniunktury dla budownictwa w porównaniu z rokiem ubiegłym zdecydowanie się poprawił (w grudniu wynosił – 13,2 pkt, a w analogicznym miesiącu rok wcześniej – 23,9 pkt). Zauważalny jest też spadek barier związanych z niepewną sytuacją gospodarczą oraz kosztami materiałów. Jak to się przekłada na liczbę ofert pracy i zarobki?

– Firmy budowlane na Podkarpaciu poszukują głównie operatorów i mechaników sprzętu do robót ziemnych, którym są w stanie zaoferować nawet  9 200 zł brutto. Na blisko 8 000 zł brutto mogą liczyć brukarze, pracownicy robót wykończeniowych i monterzy instalacji budowlanych – mówi Justyna Gosk z LeasingTeam Group. – Pensje pozostałych pracowników branży budowlanej są jednak już o 30-40 proc. niższe niż w chociażby województwie mazowieckim czy zachodniej części kraju – dodaje Justyna Gosk.

Według wyliczeń ekspertów z LeasingTeam cieśle i stolarze budowlani mogą zarobić na Podkarpaciu od  4 560 zł do 7 520 zł brutto, murarze, tynkarze i pozostali robotnicy budowlani  do 7 000 zł brutto, dekarze i blacharze budowlani do 6 520 zł brutto, a betoniarze i zbrojarze do 5 889 zł brutto. Warto jednak podkreślić, że w dalszym ciągu dużo ofert oscyluje w okolicach najniższej krajowej. Dysproporcje płacowe potwierdzają dane GUS z listopada 2023 roku, które pokazują, że tylko w dwóch województwach w Polsce średnie płace w sektorze budowlanym plasują się poniżej 6 000 zł brutto. To województwo świętokrzyskie, gdzie budowlańcy zarabiają przeciętnie 5 558 zł brutto i właśnie Podkarpacie, ze średnim wynagrodzeniem na poziomie 5 790 zł brutto. Warto też dodać, że budownictwo to sektor, w którym zarobki rosną najwolniej. Główny Urząd Statystyczny podaje, że wynagrodzenia w tej branży w ciągu ostatniego roku zwiększyły się zaledwie o 7,5 proc. To może się jednak wkrótce zmienić, ponieważ płaca minimalna rośnie w rekordowym tempie, a pracownicy branży budowlanej są jednymi z głównych beneficjentów tych podwyżek.